“หลี่นา วันเสาร์นี้พวกเราออกไปเที่ยวกันเถอะ”ในที่สุดคาบเรียนที่แสนน่าเบื่อของอาจารย์หม่าเจ๋อก็ผ่านไปเสียทีหลี่นาจึงหอบเอาหนังสือเรียนของเธอเดินออกไปนอกห้องเรียนแต่ในขณะนั้น เด็กสาวซึ่งเป็นเพื่อนร่วมชั้นก็วิ่งเข้ามาและกล่าวกับหลี่นาด้วยความกระตือรือร้น“เสาร์นี้เหรอ?”หลี่นาเงยหน้าขึ้นและคิดอยู่ครู่หนึ่ง “ดูเหมือนว่าฉันจะต้องทำงานวันเสาร์นี้ด้วยนี่นา!”“ทำงาน เธอทำงานที่ไหนล่ะ?”เด็กสาวรีบเอ่ยถาม“ที่ KFC น่ะ ถ้าหากมาเจอกันตอนทำงานคงจะลำบากมากเพราะว่าฉันมีงานยุ่งตลอดทั้งช่วงเช้าเลย”“ไม่เป็นไร ถ้าอย่างนั้นพวกเราก็จะรอเธอก่อน แล้วค่อยออกไปเที่ยวด้วยกันตอนบ่าย”เด็กสาวกล่าวอย่างไม่เปิดโอกาสให้หลี่นาได้ปฏิเสธ “หลี่นาออกไปเที่ยวกับพวกเราบ้างเถอะนะ ฉันเห็นเธออยู่คนเดียวและแยกตัวออกไปจากกลุ่มตลอดเลย!”“อืม ก็ได้ ถ้าอย่างนั้นพวกเธอช่วยรอฉันด้วยนะ!”เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายดูกระตือรือร้นถึงขนาดนี้ หลี่นาจึงพยักหน้าอย่างยินยอมดวงตาของเด็กสาวคนนั้นเปล่งประกายด้วยความสุขทันที“โอเค ตกลงกันแล้วนะ! แล้วเธอทำงานอยู่ที่ KFC สาขาไหน พวกเราจะได้ไปหาเธอ!”“อยู่ที่ถวนเจี๋ยหู…..”หลี่นาบอกที่อยู่ให้อีกฝ่ายฟัง“เสี่ยวชิว ฉันว่ามันจะเป็นการรบกวนพวกเธอมากเกินไป… ถ้าหากลำบาก พวกเราค่อยไปกันวันหลังก็ได้…..”“ไม่เป็นไร ลำบากที่ไหนล่ะ!”หมินเสี่ยวรีบโบกมือทันที “พวกเราจะได้ถือโอกาสไปกินข้าวกันที่KFC ด้วยเลยไง! ตกลงตามนี้ก็แล้วกั
