ธเจ้าประทับอยู่ในช่องท้องของเขา“บัดซบเอ๊ย!”เขาโยนร่างของซวนหยวนอิงจี๋ไปอีกด้าน จากนั้นจึงรีบหันไปมองฉินเฉาที่ในตอนนี้ดูราวกับเป็นปีศาจในเวลานี้ชุดเกราะของฉินเฉาได้เปลี่ยนไปมันไม่ได้มีเพียงสีดำ สีเขียว และสีม่วงอีกต่อไป แต่มันยังมีสีขาวบริสุทธิ์รวมอยู่ด้วย“อันฉีหยาง แกมันโง่!”ฉินเฉาตะโกนออกมา“อาตมาโง่งั้นเหรอ?”สายตาของอันฉีหยางดูสับสนเล็กน้อย“ใช่แล้ว ข้าเป็นคนโง่… ข้ามันโง่… ข้า…..”แต่เมื่อพลังลมปราณโคจรไปยังจุดหลิงไถอย่างช้า ๆ อันฉีหยางก็ได้สติขึ้นมาอีกครั้ง“ไอ้เด็กนี่ บัดซบ!”นี่คือเสียงของปีศาจที่ดังลอดเข้ามา!อันฉีหยางไม่คาดคิดว่านอกจากพลังมายา คนหนุ่มที่มีพรสวรรค์คนนี้ยังมีพลังเสียงอีกด้วย!ยากที่จะเอาชนะจริง ๆ!“ในเมื่อแกโง่ แกก็จะต้องตายอยู่ที่นี่!”ฉินเฉากล่าว ก่อนที่จะคว้ากระบี่หยินหยางราชันย์มารออกมาฟันอันฉีหยางอันฉีหยางไม่คิดที่จะอยู่เฉย เขารีบโคจรพลังลมปราณไปทั่วร่างกายและเอาแขนข้างซ้ายขึ้นมากันร่างตัวเองตราบใดที่พลังลมปราณกำลังท่วมท้นอยู่แบบนี้ ร่างกายของเขาจะมีพลังป้องกันที่สูงที่สุดตอนแรกที่ต่อสู้กับฉินเฉา เขาไม่คิดว่าฉินเฉาจะมีพลังที่แข็งแกร่งถึงเพียงนี้ แขนของเขาจึงระเบิดออกแต่ตอนนี้มันไม่ใช่แบบนั้นอีกต่อไป!เขาจะป้องกันวิถีกระบี่เอาไว้จากนั้นก็ฉวยโอกาสทำให้ร่างของเด็กคนนี้ล้มลงไปบนพื้นด้วยหางของเขาแล้วเขาก็จะใช้ฝ่าเท้าเหยียบลงบนหน้าอกของอีกฝ่ายและสุดท้ายเขาก็จะปลดปล่อยสา
