โจมตีอวัยวะภายในของฉินเฉา“อั่ก!”ฉินเฉากระอักเลือดออกมาจากปากคำโต ร่างกายของเขาราวกับว่าวที่ไร้เชือก เขากระเด็นไปกระแทกเข้ากับป่าทึบที่อยู่ด้านหลังต้นไม้พลันหักโค่นเกิดฝุ่นฟุ้งกระจายขึ้นทันทีผู้ฝึกตนหลายคนพลันตะลึงงันแม่เจ้า ในที่สุดประมุขนิกายหลัวซาผู้อวดดีในโลกของผู้ฝึกตนก็ถูกโค่นล้มลงจนได้!มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลย!เมื่อก่อนเขามักจะดูถูกดูแคลนผู้อื่นอยู่เสมอ แต่ตอนนี้มันถึงเวลาที่เขาจะถูกคนอื่นมาโค่นล้มบ้างแล้ว“เจ้าคิดว่าค่ายกลกระบี่จะสามารถฆ่าผู้ปกป้องสุสานอย่างพวกเราได้งั้นเหรอ?”อันฉีหยางยังคงยืนอยู่ที่เดิม และปัดกระบี่ปทุมพิสุทธิ์ที่ติดอยู่ตามเกร็ดของตัวเองออกไป“ไม่มีใครที่จะสามารถขัดขวางความคั่งแค้นของผู้ปกป้องสุสานได้”จากนั้นเขาก็หมุนตัวและเดินไปหาซวนหยวนอิงจี๋ในเวลานี้ใบหน้าของซวนหยวนอิงจี๋ซีดเซียวมาก“เจ้าฆ่าเขา… ข้าจะไม่ปล่อยเจ้าไปอย่างแน่นอน”ดวงตาของซวนหยวนอิงจี๋ขึ้นสีแดงระเรื่อ รังสีสังหารพลันท่วมท้นออกมาเส้นผมสีดำของเธอได้กลายเป็นสีเงินกลิ่นอายของความแห้งแล้งแพร่กระจายไปทั่ว พื้นดินบริเวณรอบๆ ต่างเริ่มแห้งแตกระแหง“ปราณอสูรแห่งความแห้งแล้งงั้นเหรอ? เปล่าประโยชน์”อันฉีหยางยิ้มแสยะออกมา “พลังของเจ้าในตอนนี้ไม่ควรค่าจะที่ให้กล่าวถึงเลยด้วยซ˺า”เมื่อกล่าวเช่นนั้น เขาก็กระทืบเท้าลงไป ทันใดนั้นวงแหวนสีทองก็ปรากฏและกระจายออกมาจากใต้ฝ่าเท้าของเขาทันทีทันทีที่วงแหวนสีทองแพร่กระจาย มั
