ากว่ามันเป็นแค่การตอบแทนบุญคุณก็กรุณาเดินจากไปเสียเถอะ ซวนหยวนอิงจี๋ผู้นี้ไม่ต้องการความเมตตาจากใคร”“นี่ไม่ใช่แค่การตอบแทนบุญคุณ…..”ฉินเฉามองซวนหยวนอิงจี๋ ไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงไม่อยากโกหกผู้หญิงที่ผูกพันกับเขามาถึงพันปี“มันมี…บางอย่างอยู่ในนั้นด้วย”“จริงเหรอ?”ในเวลานี้ซวนหยวนอิงจี๋ดูพึงพอใจขึ้นมา“เจ้าไม่ได้โกหกข้าอยู่ใช่มั้ย?”“ทำไมฉันถึงจะต้องโกหกเธอด้วย?”ฉินเฉาขมวดคิ้ว “ยิ่งไปกว่านั้น ฉันเคยไปโกหกเธอตอนไหน”“ใช่ เจ้ามันเกียจคร้านเกินกว่าจะโกหกข้า เกียจคร้านเกินกว่าจะทำให้ข้ามีความสุข……”ซวนหยวนอิงจี๋กล่าวออกมาเบา ๆ ไม่รู้ว่าเธอมีความสุขหรือว่าโศกเศร้าอยู่กันแน่แต่ตอนนี้เธอรู้แล้วว่าเธอกำลังมีความสุขมาก“ฉินเฉา!”ตอนนี้เทียนตานสื่อสิ้นหวังแล้ว การสังหารราชินีแห่งสุสานซานไห่จึงเป็นหนทางเดียวของเขา“เจ้าจะปกป้องนังปีศาจนั่นงั้นเหรอ!”“ฉันจะปกป้องเธอ แล้วทำไม!”ฉินเฉาหันหน้าไปมองเทียนตานสื่อด้วยสายตาดูถูก “ถ้าหากมีความสามารถก็มาฆ่าฉันสิ”“เจ้า…..”เทียนตานสื่อไม่มีความสามารถเช่นนั้น“ไม่ว่ายังไง ถึงแม้ว่าพวกเราจะตายกันที่นี่ก็จะต้องสังหารราชินีแห่งสุสานซานไห่ให้ได้”แต่ผู้ปกป้องสุสานเปิดปากพูดขึ้นมา“เจ้าบุกรุกสุสานของเทพปีศาจ ไม่ว่ายังไงกฎข้อนี้ก็จะต้องไม่ถูกทำลาย! บุกรุกสุสานของเทพปีศาจจะต้องฆ่าโดยไม่ละเว้น!”“ฉันยังอยู่ที่นี่ จะมีใครกล้ามาแตะต้องเธอ!”ฉินเฉาขยับตัวไปยืนบังซวนหยวนอิงจี๋ พร้อมกับจ้อ
