ากก็มีเลือดไหลออกมาแต่ความหยิ่งยโสในสายตาของเขาไม่ได้เปลี่ยนไปเลยแม้แต่น้อยเขาจ้องผู้ฝึกตนเหล่านี้ด้วยสายตาเย็นชา“เจ้าเป็นอสูรโบราณสินะ?”เทียนตานสื่อตะคอกถามเสียงดัง“ใช่!”ซานเส้ากล่าวด้วยความภาคภูมิใจ “ข้าจำพวกเจ้าได้ พวกเจ้าคือผู้ฝึกตนพวกนั้น! คนเสแสร้งอย่างพวกเจ้าไม่หดหัวฝึกตนอยู่บนเขากันหรือไง ถึงได้มาที่สุสานซานไห่ของข้าแบบนี้! พวกเจ้ามาหาที่ตายกันงั้นเหรอ?”“ฮ่า ๆ ๆ ผิดแล้ว”เทียนตานสื่อหัวเราะออกมา “วันนี้พวกเราไม่ได้จะมาหาที่ตาย แต่จะมาส่งอสูรโบราณอย่างพวกเจ้าไปสู่ความตายต่างหาก!”“โอ้?”ซานเส้ากล่าวเยาะเย้ยด้วยความทะนงตัว “พวกเจ้าคิดที่จะใช้เปลวไฟมาสู้งั้นเหรอ? ถึงข้าจะบาดเจ็บอยู่ แต่ข้าก็ไม่กลัวพวกเจ้า!”“ซวนหยวนอิงจี๋ฟื้นคืนชีพหัวหน้าปีศาจในสุสานเทพปีศาจ ตอนนี้เธอคงจะกำลังทุกข์ทรมานเพราะผลกรรมนั้น”ผู้ปกป้องหลุมศพ อันฉีหยาง กล่าวออกมาอย่างเย็นชา “มันคือผลกรรมที่ตามสนองยังไงล่ะ!”
