“อาจารย์ พวกเราคอยปกป้องสุสานอยู่ที่นี่ทุกวัน แต่ข้าอยากรู้ว่าด้านในสุสานแห่งนี้ได้ผนึกอะไรเอาไว้?”ในเทือกเขาที่ไม่เป็นที่รู้จักแห่งหนึ่ง นักพรตตัวน้อยผู้สวมชุดนักพรตสีขาวและแขนเสื้อทรงลูกธนู กำลังเอ่ยถามนักพรตชราที่กำลังนั่งหลับตาทำสมาธิอยู่ข้าง ๆ“ศิษย์เอ๋ย ตอนนี้พื้นฐานการฝึกตนของเจ้าอยู่ในขั้นกายทองคำแล้ว อาจารย์ก็จะไม่ปิดบังความจริงจากเจ้าอีก”นักพรตชราลืมตาขึ้นมองศิษย์ตัวน้อยของตัวเอง “ที่จริงแล้วพวกเราคือผู้ปกป้องสุสาน”“เอ่อ อาจารย์ เรื่องนี้ข้ารู้อยู่แล้ว”นักพรตตัวน้อยเอามือแตะศีรษะของตัวเองและกล่าวออกมา“อืม ผู้ปกป้องสุสานไม่ได้มีเพียงข้ากับเจ้าเท่านั้น ยังมีคนอีกมากมายที่หลบซ่อนตัวอยู่ในเทือกเขาแห่งนี้ ตอนที่ข้าพาเจ้าปีนขึ้นมาบนเขา ข้าได้บอกเจ้าว่า ขุนเขาคือสุสานที่ไม่ว่าใครก็ห้ามเข้าไปใกล้ใช่มั้ย?”“ครับ อาจารย์กล่าวเช่นนั้น ข้าก็เลยไม่กล้าไปที่นั่น”นักพรตตัวน้อยกล่าวออกมา“อืม ที่จริงแล้วสุสานแห่งนี้ เป็นสุสานที่หลงเหลือมาจากสงครามปีศาจในอดีต”นักพรตชรากล่าวด้วยความจริงจัง “สงครามปีศาจในคราวนั้นรุนแรงอย่างไม่อาจหาอะไรมาเปรียบเปรย การต่อสู้ทำให้ท้องฟ้ามืดมนและดูน่ากลัวไปหมด เจ้ารู้หรือเปล่าว่าผู้ฝึกตนที่แข็งแกร่งที่สุดในตอนนั้นอยู่ในระดับไหน?”“ศิษย์ไม่ทราบ…..”“ขั้นเซียนทองคำ!”นักพรตชรากล่าวว่า “มีเทพปีศาจและเซียนฝ่ายธรรมะซึ่งข้ามผ่านทัณฑ์สวรรค์มาแล้วมากมายที่ตื่นตระหนกกับการทำ
