ท่าทางราวกับวีรบุรุษผู้กล้าหาญของนั่วย่าจื่อเรียกสายตาของผู้คนได้มากมาย“คุณนั่วย่าจื่อ ดูเหมือนว่าคุณจะไม่ได้ถูกเชิญมาให้ร่วมงานนะคะ”หลัวชิงหลินรู้สึกเกลียดคนคนนี้อย่างไม่สามารถอธิบายได้สมัยก่อนมีคำกล่าวเอาไว้ว่า ใบหน้ามาจากจิตใจใบหน้าของชายคนนี้ดูเหมือนกับคนไม่ดี ถึงแม้ว่าหลัวชิงหลินจะไม่ชอบตัดสินคนอื่นจากรูปลักษณ์ภายนอก แต่คราวนี้เธอรู้สึกเกลียดชังเขามากจริง ๆโดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อคนคนนี้ชูธงขึ้นมาแทงข้างหลังเทียนหยางเอนเตอร์เทนเมนท์ของเธอในคราวนี้“ผมไม่มีทางถูกเชิญมาอยู่แล้ว เทียนหยาง เอนเตอร์เทนเมนท์ของคุณจะเชิญคนที่พูดความจริงอย่างผมมาได้ยังไงล่ะ!”นั่วย่าจื่อกล่าวเสียงดังลั่น “เทียนหยาง เอนเตอร์เทนเมนท์คงจะมองหาแต่คนชอบประจบประแจง หรือไม่ก็คนที่คอยพูดจาเอาใจล่ะสิท่า วันนี้นั่วย่าจื่อคนนี้ จะเปิดเผยจุดประสงค์ที่แท้จริงของเทียนหยางเอนเตอร์เทนเมนท์ให้ดู”“ฉันสงสัยจริง ๆ ว่าคุณจะเอาจุดประสงค์ที่แท้จริงแบบไหนมาเปิดเผย?”หลัวชิงหลินอดไม่ได้ที่จะหัวเราะคนคนนี้ช่างมีความมั่นใจจริง ๆแต่เธอไม่เข้าใจว่าเขาเอาความมั่นใจแบบนั้นมาจากไหนเขาอิจฉาคนอื่นที่มีชื่อเสียง หรือว่าเขาไม่มีอะไรทำจนต้องวิ่งมาหาเรื่องคนอื่น?หรือจะเป็นอย่างคำกล่าวที่ว่า ในป่าใหญ่ นกอะไรก็มีหมดบางทีเรื่องที่เขาต่อสู้เพื่อเปิดโปงเรื่องโกหกพวกนั้นมันอาจจะเป็นความจริง แต่ตอนนี้เขาเกิดเพี้ยนไปแล้ว เขาเหมือนกับหมาบ้า ที่ไม่ว่าจ
