ว่าฉันมีญาติอยู่ในประเทศจีน และเธอกำลังจะเดินทางมาคลอดลูกในฮ่องกง นายแค่ช่วยพาฉันไปดูแลเธอก็พอแล้ว”“มีลูกในฮ่องกงงั้นเหรอ?”เกาเจียเฉิงเบิกตากว้าง “ผมไม่เข้าใจชาวจีนพวกนี้เอาซะเลย มีลูกในประเทศของตัวเองมันไม่ดีหรือไง ถึงได้อยากมาใช้ชีวิตใหม่ที่นี่”“เพราะว่าสวัสดิการของที่นี่มันดีกว่าที่แผ่นดินใหญ่ยังไงล่ะ”จินหมิงเฟินเบ้ปาก “ถึงแม้ว่าตอนนี้เศรษฐกิจของประเทศจีนจะพัฒนา แต่ปราชากรของที่นั่นก็ยังมีจำนวนมากเกินไป ญาติห่าง ๆ ของฉันคิดมาตลอดว่าฮ่องกงเป็นสถานที่ที่ดี ถึงเธอจะไม่ใช่คนฮ่องกง แต่เธอก็อยากให้ลูกชายของเธอเป็นคนฮ่องกง”“เข้าใจแล้ว ผมจะจัดการให้พี่ใหญ่เอง”เสี่ยวหมิงที่กำลังขับรถแอบคิดในใจบางทีเมื่อถึงเวลานั้น พวกแกสองคนอาจจะไม่มีโอกาสได้จัดการเรื่องนี้แล้วก็ได้เขาขับรถมุ่งหน้าไปยังซัมซุยโป ที่นี่มีตึกรามบ้านช่องเก่า ๆ ให้เห็นอยู่ทั่วทุกที่รถยนต์ไม่สามารถขับผ่านถนนของที่นี่ได้แล้ว ดังนั้นพวกเขาจึงต้องลงจากรถและเริ่มเดินเท้าเสี่ยวหมิงเข็นรถให้จินหมิงเฟิน เมื่อพวกเขาเดินไปจนสุดทาง ในที่สุดก็มาถึงอาคารแห่งหนึ่งที่ทรุดโทรมเป็นอย่างมากบันไดของอาคารแห่งนี้อยู่ด้านนอก เสี่ยวหมิงพยุงตัวจินหมิงเฟินเอาไว้ ส่วนฝานหลงคอยแบกรถเข็นเดินตามมา พวกเขาเดินขึ้นไปจนถึงชั้นที่หก“ตึกนี้สูงชะมัด…..”เกาเจียเฉิงหอบหายใจเล็กน้อยถึงยังไงเขาก็มีอายุมากแล้ว เขาใช้ร่างกายไปกับการดื่มเหล้าเท่านั้น เมื่อต้องขึ้นบันไ
