ทางด้วย! พวกเราจะเข้าไปข้างใน!”หลิวอี้หมิงผู้ที่นั่งอยู่ในรถ เห็นฝูงชนมากมายที่ยืนออกันอยู่ด้านหน้า เขาจึงบอกให้เจ้าหน้าที่ตำรวจผู้ที่อยู่ใต้บังคับบัญชาตะโกนบอกพวกเขาแต่เมื่อตะโกนอยู่สักพัก กลับไม่มีใครขยับออกไปแฟนเพลงเหล่านี้กำลังคิดอะไรอยู่เชี่ย ตำรวจพวกนี้คิดจะทำอะไร?หรือว่าพวกเขาก็จะมาซื้ออัลบั้มชุดพิเศษเหมือนกัน?คิดว่าขับรถตำรวจมาแล้วจะแซงคิวได้งั้นเหรอ ฝันไปเถอะ ไปยืนแถวไป!หลิวอี้หมิงหงุดหงิดขึ้นมาเมื่อเห็นว่าคนเหล่านี้ไม่ยอมหลีกทางให้เขา“ยิงปืนเตือนซะ!”“ครับ!”เจ้าหน้าที่ตำรวจหยิบปืนลูกโม่ออกมา และยิงปืนขึ้นฟ้าเพื่อเป็นการเตือนเมื่อแฟนเพลงเห็นเจ้าหน้าที่ตำรวจที่จะมาซื้ออัลบั้มชุดพิเศษหยิบปืนออกมา พวกเขาก็ไม่กล้าพูดอะไรออกมาอีกพวกเขาพากันหลีกทางให้รถตำรวจที่อยู่ด้านนอกรถตำรวจหลายคันขับเข้าไปทันที พร้อมกับปิดกั้นทางเข้าออกของโรงแรมเอาไว้อย่างแน่นหนาจากนั้นหัวหน้ากองกำลังตำรวจหลิวอี้หมิงก็ก้าวลงมาจากรถพร้อมกับเกาเจียเฉิงและจินหมิงเฟินที่เดินตามมาด้วยท่าทีเอาเรื่องถ้าหากจินหมิงเฟินไม่ได้นั่งอยู่บนรถเข็นผู้ป่วย ท่าทางของเขาอาจจะดูโหดเหี้ยมยิ่งกว่านี้ก็ได้ทั้งสองคนมองไปยังหลัวชิงหลินที่ผละมือออกจากงานยุ่ง ๆ ของเธอ และแอบคิดในใจเหอะ สาวน้อย คราวนี้เธอเสร็จแน่“คุณหนูหลัว คิดไม่ถึงล่ะสิว่าพวกเราจะมาที่นี่”จินหมิงเฟินนั่งอยู่บนรถเข็นผู้ป่วย และมีเสี่ยวหมิงคอยเข็นอยู่ข้างหลัง ได้กล่าวออ
