าไอ้เด็กคนนี้ทำได้ดีจริง ๆ ทีนี้ก็ถึงคราวตายของแกแล้วหยิบปืนออกมาต่อหน้าหัวหน้ากองกำลังตำรวจ แกคิดว่าแกเจ๋งนักหรือไง จริง ๆ แล้วแกก็เป็นได้แค่ไอ้โง่เท่านั้น! ฮ่า ๆ ๆ!“นายตื่นตูมเกินไปแล้ว”ฉินเฉายิ้มออกมาและถือปืนทั้งสองกระบอก “ฉันก็แค่จะแสดงให้นายดู ว่าลูกกระสุนปืนที่ใช้ฆ่าคนมันออกมาจากปืนพกทั้งสองกระบอกนี้ ดังนั้นเรื่องนี้เลยไม่เกี่ยวข้องกับคุณหนูหลัว ฮ่องกงไม่ได้มีกฎหมายที่ยุติธรรมหรือไง คงจะไม่กล่าวหาคนดีหรอกใช่มั้ย”“ใช่ กฎหมายของพวกเรานั้นยุติธรรมมาก ในเมื่อนายยอมรับสารภาพออกมาแล้ว พวกเราก็จะพาคุณหนูหลัวไปให้ปากคำในการสืบสวนเท่านั้น”หลิวอี้หมิงพยักหน้า และหยิบกุญแจมือออกมา “อยากให้ฉันช่วยใส่ให้มั้ย?”ฉินเฉามองกุญแจมือและยิ้มออกมาอีกครั้ง “ดูเหมือนว่านายจะเข้าใจผิดอีกแล้ว ฉันไม่ได้จะไปกับนายสักหน่อย”“นายคิดที่จะต่อต้านการจับกุมงั้นเหรอ?”ในฐานะที่หลิวอี้หมิงเป็นผู้บัญชาการ เมื่อเห็นคนที่มีความกล้าแบบนี้ เขาจึงหัวเราะออกมา“นายควรที่จะรู้ตัวได้แล้วว่ามีตำรวจฮ่องกงอยู่ที่นี่เต็มไปหมด นายมีตัวคนเดียวกับปืนสองกระบอกเท่านั้น ถ้าหากนายทำอะไรไม่คิดขึ้นมา ฉันก็ไม่สามารถรับประกันชีวิตของนายได้หรอกนะ”“เปล่าเลย นายก็ยังเข้าใจฉันผิดอยู่ดี ฉันไม่ได้คิดที่จะขัดขืน”ฉินเฉาวางปืนของเขาลง ก่อนที่จะกล่าวอย่างภาคภูมิใจ “ฉันแค่ต้องการจะบอกนายว่าฉันมีสิทธิที่จะฆ่า”“ตลกหรือไง!”ไม่ต้องรอให้หลิวอี้หมิงกล่า
