นเท่าไหร่ก็ได้แต่เจ้าหน้าที่พิเศษที่ทรงพลังอย่างสาขาที่เจ็ด มีเพียงหนึ่งหรือสองคนเท่านั้นพวกเขาแต่ละคนล้วนแล้วแต่เป็นสมบัติของชาติ“หัวหน้าหลิว คุณเป็นอะไรไป?”เกาเจียเฉิงไม่รู้ว่าทำไมหลิวอี้หมิงถึงได้เงียบไปหรือว่าเขาจะกลัว?แต่เขาเป็นหัวหน้ากองกำลังตำรวจ เขายังจำเป็นที่จะต้องกลัวใครอีก?“ฆาตกรกำลังยืนอยู่ตรงหน้าคุณ แต่คุณจะไม่สนใจกฎหมายแล้วปล่อยมันไปงั้นเหรอ?”“หัวหน้าหลิว คุณอย่าลืมสิว่าคุณมีเครื่องหมายตำรวจติดอยู่บนร่างกาย คุณเอาเงินภาษีของพวกเราไป แต่กลับไม่ทำอะไรตอบแทนผู้เสียภาษีอย่างพวกเรางั้นเหรอ”จินหมิงเฟินปราชดปราชันออกมาหลิวอี้หมิงจ้องพวกเขาด้วยความเกลียดชังเป็นอย่างมากเขาคิดในใจว่า จินหมิงเฟิน จินหมิงเฟิน สมควรแล้วที่แกจะถูกยิงจนขาด้วน“ถอนกำลังซะ”และแล้วคำพูดของหลิวอี้หมิงในตอนนี้ ต่างก็ทำให้ทุก ๆ คนต้องตกใจ“ครับ!”“หลิวอี้หมิง คุณคิดจะทำอะไร!”จินหมิงเฟินโกรธมาก “คุณจะไม่สนใจกฎหมายแล้วหรือไง?”หลิวอี้หมิงไม่คิดที่จะตอบโต้ชายคนนี้ ท่าทางเขาคงจะไปยั่วโมโหคนของสาขาที่เจ็ดเข้า ถึงได้กระโดดโลดเต้นไปไหนไม่ได้แบบนี้“คุณหนูหลัว เรื่องในวันนี้เป็นแค่เรื่องเข้าใจผิดกันเท่านั้น ผมต้องขออภัยอย่างสุดซึ้งกับความวุ่นวายที่เกิดขึ้นด้วย ผมหวังว่างานเปิดตัวและวางจำหน่ายอัลบั้มชุดพิเศษของคุณจะประสบความสำเร็จนะครับ”เขากล่าวกับหลัวชิงหลินด้วยความสุภาพอยู่หลายคำ ก่อนที่จะหันไปสบตากับฉินเฉาสักพัก แล
