าวเข้าสู่เส้นทางที่ไม่ควรเข้าไป…..………………….“ฉันคิดว่านายจะมาไม่ได้เสียอีก”ภายในล็อบบี้ของสนามบิน เมื่อหลัวชิงหลินเห็นฉินเฉากำลังเดินเข้ามา เธอก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกดีใจระคนแปลกใจไปด้วย“จะเป็นแบบนั้นไปได้ยังไง”ฉินเฉารีบกล่าวอย่างรวดเร็ว “ฉันมีธุระบางอย่างก็เลยมาช้านิดหน่อยเท่านั้น แล้วว่ายังไง เธอเตรียมทุกอย่างให้ฉันพร้อมหรือยัง”“อืม ฉันได้เตรียมหน้ากากเอาไว้ให้แล้ว”หลัวชิงหลินกอดแขนฉินเฉาอย่างเป็นธรรมชาติ “ไปกันเถอะ พวกเราควรจะไปขึ้นเครื่องกันได้แล้ว ตอนนี้คนอื่น ๆ ในบริษัทรอพวกเราอยู่ที่ฮ่องกงกันหมดแล้ว”“หืม?”ฉินเฉาค่อนข้างที่จะแปลกใจเล็กน้อย “ไม่ได้ไปด้วยกันหรอกเหรอ?”“คนโง่”หลัวชิงหลินอดไม่ได้ที่จะกลอกตาโง่จริง ๆ ยังไม่รู้อีกเหรอว่าเธอจงใจสร้างสถานการณ์ให้พวกเราได้อยู่กันสองต่อสอง!“ผู้ช่วยของเธอล่ะ ทำไมไม่ไปด้วยกัน?”“โง่จริง ๆ หยุดพูดเรื่องนี้ได้แล้ว!”หลัวชิงหลินอดไม่ได้ที่จะหยิกฉินเฉาในที่สุด แต่เธอกลับรู้สึกราวกับกำลังหยิกก้อนหิน จนมือของเธอรู้สึกเจ็บเอง “ถึงยังไงงานการเปิดตัวก็จะเริ่มต้นขึ้นในวันมะรืนนี้ วันพรุ่งนี้ฉันก็เลยอยากให้นายไปฮ่องกงกับฉันก่อน”“อืม….”คราวนี้ฉินเฉาเข้าใจแล้ว ว่าที่หลัวชิงหลินจงใจทำแบบนี้ก็เพื่อที่จะใช้เวลาอยู่ด้วยกันกับเขาสักพักหนึ่งคณะกรรมการของมหาวิทยาลัยที่เขาเกือบจะทะเลาะกับครอบครัวของเธอในวันนั้นในตอนนี้เขาได้มาฮ่องกงกับเธอ และพาเธอไปเดินเล่นทั่วเมือ
