ศึกษามหาวิทยาลัยสักคน…..”คำพูดไม่กี่คำของฉินเฉาทำให้ปากของป้าแทบจะพลิกไปยังท้ายทอย“ลองมองพ่อหนุ่มคนนั้นแล้วคิดให้ดี ๆ นักศึกษาสมัยนี้รู้หรือเปล่าว่าความรักคืออะไร เหมือนอย่างที่พวกเราเคยได้เป็นในตอนนั้น คุณดูดอกไม้มากมายนั่นสิ ไม่รู้ว่าใช้เงินไปเท่าไหร่ พ่อแม่หาเงินมาได้ง่าย ๆงั้นเหรอ ถึงได้ทนให้พวกเขาเอามาผลาญแบบนี้”“ใช่ ๆ ๆ พี่สาวพูดถูกแล้ว อันที่จริงพี่สาวสามารถเป็นอาจารย์ได้เลยนะครับ ทำไมถึงได้เอาคนที่มีความสามารถสูงมาเป็นผู้ดูแลหอพักแบบนี้!”“ฉันเองก็คิดแบบนั้น ฉันอยากเป็นอาจารย์มาตั้งแต่เด็ก ๆ แล้วเหมือนกัน แต่ฉันไม่ได้เรียนมาสูงก็เลยไม่ได้เป็น และมาทำงานเป็นผู้ดูแลหอพักแทน ได้สัมผัสบรรยากาศแบบนี้ก็ดีเหมือนกัน ใช่แล้ว คุณรีบขึ้นไปเถอะ อย่าปล่อยให้น้องสาวของคุณต้องรอเลย”“ครับ! พี่สาว ผมจะขึ้นไป แต่ผมต้องเซ็นอะไรก่อนหรือเปล่า ให้ผมเซ็นชื่อ ทำสิ่งต่าง ๆ ให้เสร็จ จะได้ไม่เป็นปัญหาให้พี่สาว”“เฮ้ จะมีปัญหาอะไรล่ะ ฉันเชื่อใจคุณ ขึ้นไปเถอะ อย่าชักช้านักเลย”ป้าโบกมือ ส่งสัญญาณให้ฉินเฉาขึ้นไปฉินเฉารีบยิ้มรับ และหันหลังเดินขึ้นบันไดถึงแม้ว่าการหลอกล่อคนอื่นจะทำให้เขาต้องเปลืองฝีปาก แต่ที่จริงแล้วฉินเฉาก็รู้สึกสนุกไปกับมันการรับมือกับคนที่แตกต่างกัน ก็จะต้องใช้วิธีที่แตกต่างกันไปด้วยการพูดจาดี ๆ กับคนอื่น ไม่เคยทำให้ใครตายถึงแม้ว่าผู้ดูแลคนนี้จะเป็นป้า แต่อย่างน้อยเธอก็เป็นคนดี การพูดจาดี
