เคนกล่าวอยู่นั้น เขาก็ปลดปล่อยฝ่ามือสีทองออกมาเช่นเดียวกัน ซึ่งนั่นก็คือพลังทั้งหมดในร่างกายที่เขาได้รวบรวมเอาไว้เขาคิดในใจว่า บางทีเมื่อกี้เขาอาจจะใจดีมากเกินไป ยังไงเสียอีกฝ่ายก็เป็นผู้ฝึกตนเหมือนกัน จึงมีพลังในการต่อต้านการโจมตีที่แข็งแกร่งตามไปด้วยและคราวนี้เขาได้ลงมืออย่างเต็มกำลัง จะไม่โจมตีจนอีกฝ่ายกระอักเลือดเลยงั้นเหรอ!แต่เมื่อฝ่ามือสีทองของเขาได้ปะทะเข้ากับฝ่ามือเล็ก ๆ ของอีกฝ่ายตูม มันก็ถูกทำลายทันใดนั้นฝ่ามือของฉินเฉาก็พุ่งเข้าไปปะทะกับหน้าอกของเขาทันทีตูม!ร่างกายของเคนกระเด็นออกไปกระแทกเข้ากับกำแพงเหล็กด้านหลัง จนมันยุบเข้าไปด้านในทันทีนับว่าฉินเฉาได้แสดงความเมตตามากแล้ว เขาเพียงทำให้ร่างกายของอีกฝ่ายกระเด็นออกไปเท่านั้น แต่ไม่ได้ทิ้งอาการบาดเจ็บร้ายแรงอะไรเอาไว้ให้อีกฝ่ายเหตุผลที่เขาสร้างฝ่ามือขนาดเล็กออกมา ก็เพราะว่าเขาไม่ต้องการที่จะฆ่าคนคนนี้เขายังเห็นแก่ใบหน้าของไต้ซือชิฟาง“อั่ก!”แต่ถึงจะเป็นแบบนั้น เคนก็ยังคงกระอักเลือดออกมาคำโตอยู่ดี“ปะ เป็นไปได้ยังไง… สะ สิ่งที่ฉันร˹าเรียนมามันเป็นของปลอมงั้นเหรอ……”สีหน้าของเคนนั้นดูพ่ายแพ้อย่างย่อยยับ“สิ่งที่แกได้เรียนรู้มานั้นเป็นของจริง เพียงแต่ว่าพื้นฐานการฝึกตนของแกยังตื้นเขินจนเกินไป”ฉินเฉาเอ่ยแก้ไขความเข้าใจผิดของเขา “ในเมื่อแกเป็นผู้ฝึกตน แกก็คงจะรู้เรื่องระดับของผู้ฝึกตนดีอยู่แล้ว แกเพิ่งจะอยู่ในขั้นสร้างรากฐานระดับสุด
