ง่ของความเป็นสากล พวกเราจะไม่มีหลักฐานเอาผิดอะไรแต่ในแง่ของความเป็นส่วนตัวแล้ว ฉินเฉาก็สามารถทำให้พวกมันเป็นบ้าได้เช่นเดียวกัน!ฉินเฉายืนมองเหล่าทหารที่อยู่ฝั่งตรงข้าม“วางอาวุธปืน ยกมือทั้งสองข้างขึ้นเหนือศีรษะและหมอบลงซะ!ไม่อย่างนั้นพวกเราจะยิง!”นายทหารคนหนึ่งในห้องปฏิบัติการตะเบ็งเสียงในความคิดของเขานั้น เขาเป็นฝ่ายที่กำลังได้เปรียบเขามีคนอยู่มากมาย อีกทั้งยังมีอาวุธปืนอีกเป็นจำนวนมาก แต่ฝ่ายตรงข้ามมาแค่ตัวคนเดียวกับปืนสองกระบอกเท่านั้น เรื่องแพ้ชนะจึงเห็นกันได้ชัดเจนอยู่แล้ว“ลาก่อน”แต่ใครจะรู้ว่าฉินเฉาจะเอ่ยคำสองคำออกมาเสียงเบา และลั่นไกปืนใส่อย่างต่อเนื่องปัง ปัง ปัง!กระสุนปืนแต่ละนัดได้พรากชีวิตของนายทหารไปทีละคน“หลบไป! หลบไปซะ!”เมื่อผู้บัญชาการที่ยืนอยู่ด้านหลังได้เห็นเหตุการณ์นี้ เขาก็รีบตะโกนออกมาเหล่าทหารรีบหาที่กำบังมาปกป้องร่างกายของตัวเองเอาไว้“มันบ้าไปแล้ว!”“ฆ่ามันซะ ไม่อย่างนั้นคนของพวกเราจะต้องตายอยู่แบบนี้ต่อไป!”เมื่อทุกคนหลบอยู่ด้านหลังที่กำบัง เสียงปืนของฉินเฉาจึงหยุดลงไปด้วยทหารที่อยู่ในที่กำบังเหล่านี้ต่างพยักหน้าให้กัน พวกเขาต้องการที่จะฆ่าฉินเฉาปัง!แต่เมื่อเอาศีรษะโผล่ออกไป ฉินเฉาก็ระเบิดมันทันทีเมื่อเห็นว่าสหายของตัวเองล้มตายอยู่ตรงหน้า นายทหารเหล่านี้ก็โกรธแค้นจนตาแดงก˹า“หาทางโจมตีมัน!”เมื่อผู้บัญชาการพบว่าคนของตัวเองมีแต่จะตายกันไปทีละคนเท่านั้น เขาจึงคิดที่
