ลูกน้องของเขารีบพุ่งเข้ามาพยุงแขนของหวงมู่อย่างรวดเร็ว“เอาล่ะ เรื่องในวันนี้จบลงแล้ว ไปได้แล้ว”ฉินเฉาพยักหน้า และปล่อยตัวหวงมู่ไปตราบใดที่ชายคนนี้ปล่อยตัวเขาไป แลกกับขาขนดกข้างเดียวมันคุ้มค่าแล้ว…..“ไปกันเถอะ…เอาตัวไอ้ลูกหมาตัวนี้ไปด้วย มันหักขาบิดาไปข้างหนึ่ง บิดาไม่ให้อภัยมันแน่!”หวงมู่ผู้มีลูกน้องพยุงเอาไว้ตะโกนออกมาในขณะที่เดินออกไปนอกประตูเฉียนเถี่ยหลงยกขาขึ้นมาเตรียมที่จะวิ่งหนี แต่เขาก็ถูกลูกน้องของอีกฝ่ายเตะจากด้านหลัง จากนั้นก็ถูกลากคอขึ้นมา“จะหนีไปไหน แกรอความตายเอาไว้ได้เลย!”เฉียนเถี่ยหลงถูกอัดจนรู้สึกวิงเวียนศีรษะ จากนั้นเขาก็ถูกลูกน้องสองคนพาตัวออกไป“ท่านครับ ผมไม่รบกวนท่านแล้ว เชิญท่านเลย เชิญท่านเลย…ต่อไปนี้ผมจะไม่โผล่หน้ามาให้ท่านเห็นอีกอย่างแน่นอน”“รีบไปได้แล้ว หรือว่าอยากจะให้ฉันดูแลแกจนทานอาหารค˹าให้เสร็จล่ะ?”ฉินเฉาเอ่ยออกมา“มะ ไม่กล้าครับ!”หวงมู่จะไปกล้าได้ยังไง เขาหวาดกลัวและรีบบอกให้ลูกน้องพาเขาออกไปจากบ้านหลังนี้ทันทีคนเหล่านี้บุกเข้ามาอย่างรวดเร็ว และจากไปอย่างรวดเร็วด้วยเช่นกันเพียงไม่นานบ้านหลังนี้ก็กลับมาเงียบสงบอีกครั้งชิเฟิงยิ่งมองฉินเฉาก็ยิ่งรู้สึกยินดีอยู่ภายในใจผู้ชายคนนี้มีความสามารถจริง ๆ!ในบ้านเกิดของพวกเขา ถ้าหากมีนักเลงเข้ามา จะมีใครบ้างที่กล้าไปยั่วโมโหอีกฝ่ายดูสิ ขนาดคนแก่อย่างเขายังถูกเตะตั้งแต่ที่หน้าประตูแต่สุดท้าย เมื่อผู้ชายคนนี้ออกปากมาแ
