ชิอิงกลอกตาใส่ฉินเฉาและไม่ได้พูดอะไรออกมาก็เพราะว่าพ่อต้องการให้เขาเป็นลูกเขยไม่ใช่เหรอฉินเฉาคนสารเลว เห็นได้ชัดเจนขนาดนี้ยังจะแกล้งทำเป็นไม่รู้เขาถึงได้ทำให้เธอรู้สึกโกรธ“โอ้! ฉันรู้แล้ว!”ทันใดนั้นฉินเฉาก็ปรบมือ ราวกับว่านึกอะไรบางขึ้นมาได้“รู้ว่าอะไร?”ชิอิงเงยหน้าขึ้นมองผู้ชายที่กินเธอเข้าไปในวันนี้“คุณลุงจะต้องเห็นว่าฉันเป็นคนดีแน่ ๆ ดังนั้นก็เลยต้องการที่จะเป็นพี่น้องร่วมสาบานกับฉัน พี่น้องร่วมสาบาน! ฉันเข้าใจแล้ว มันจะต้องเป็นแบบนั้นแน่ ๆ! คุณลุงช่างเป็นคนดีจริง ๆ!”“ตายซะเถอะ!”ชิอิงโกรธจนอยากจะกัดฉินเฉายังจะมาเป็นพี่น้องร่วมสาบานกันอีก!อยากจะเป็นลุงของผู้หญิงคนนี้หรือไง ผู้หญิงคนนี้ไม่ยอมหรอกนะ!ถะ ถ้าอย่างนั้นพวกเธอสองคน…ก็จะไม่ได้ทำเรื่องอย่างว่ากันแล้วน่ะสิ…..ให้ตายเถอะ เธอคิดแบบนั้นออกมาได้ยังไงใบหน้าของชิอิงขึ้นสีแดงเล็กน้อย“โอเค ๆ ฉันแค่แกล้งเธอเท่านั้น”ฉินเฉายิ้มออกมา “พวกเรารีบไปซื้อน˺าส้มสายชูกันเถอะ”“อืม…..”จิตใต้สำนึกของชิอิงสั่งให้เธอกอดแขนของฉินเฉาอีกครั้งคราวนี้เธอกอดแขนอย่างเป็นธรรมชาติและดูใกล้ชิดสนิทสนมมากขึ้นไปอีกราวกับว่าเธอกำลังกอดแขนสามีของตัวเองเธอรู้ดีอยู่แก่ใจว่าผู้ชายคนนี้จะต้องมีแฟนอยู่แล้วแน่นอนแต่เธอไม่สนใจ ชิอิงเคยชินกับวันเวลาที่ไม่มีใครมาอยู่ข้างกายอยู่แล้วเธอไม่ได้คิดที่จะหาพ่อเลี้ยงให้ลูกสาวของเธอ สุดท้ายพวกเขาก็ไม่ใช่สายเลือดเดียวกัน ถ้าอีกฝ่าย
