อาไปอุ่นให้ร้อนอีก”ชิอิงกล่าว“อืม”ฉินเฉาพยักหน้า เขารู้ว่าที่ชิอิงทำแบบนี้ก็เพราะเธอกลัวว่าพ่อของเธอจะสงสัยทั้งสองคนจัดเสื้อผ้าให้เรียบร้อย และชิอิงยังทำผมให้เปียกเล็กน้อยอีกด้วยหลังจากที่แต่งตัวเรียบร้อยแล้ว ฉินเฉาก็เปิดประตูห้องครัวและถือจานอาหารสองจานเดินออกมา“โอ้ เสี่ยวฉิน มาเสิร์ฟอาหารเองแบบนี้ได้ยังไง”เมื่อชิเฟิงเห็นฉินเฉาเดินถือจานอาหารเข้ามา เขาก็ตกใจ จากนั้นจึงลุกขึ้นและเอื้อมมือไปรับมาอย่างรวดเร็ว“ไม่เป็นไรครับคุณลุง นั่งลงเถอะ ถึงผมจะเป็นแขก แต่ผมก็ยังเป็นคนที่อายุน้อยกว่า จะให้คุณลุงมาช่วยได้ยังไง”ฉินเฉากล่าวด้วยความสุภาพ และวางจานอาหารลงบนโต๊ะในห้องนั่งเล่น“โอ้ เสี่ยวฉิน ดูสิ สุภาพจริง ๆ เลย”ยิ่งชิเฟิงมองฉินเฉามากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งรู้สึกว่าอีกฝ่ายเหมาะที่จะมาเป็นลูกเขยของเขา“คุณลุงสุภาพมากเกินไปแล้ว คุณดูทีวีต่อเถอะครับ เดี๋ยวผมจะไปดูว่าชิอิงมีอะไรให้ช่วยอีกหรือเปล่า”ฉินเฉากล่าว จากนั้นจึงหันหลังกลับไปที่ห้องครัวถึงแม้ว่าจะทำเรื่องอย่างว่ากันจนเสร็จสิ้นไปแล้ว แต่เขาก็ยังสามารถเอาเปรียบเธอในเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ ได้เมื่อฉินเฉากำลังจะเดินเข้าไป ชิอิงก็เดินออกมาพอดีเธอเดินออกมาและกำลังถอดผ้ากันเปื้อนออก“ฉันว่าจะทำปลาเปรี้ยวหวาน แต่ในบ้านไม่มีน˺าส้มสายชู ฉันก็เลยจะลงไปซื้อข้างล่าง”“พ่อลงไปเอง ลูกอยู่กับเสี่ยวฉินที่บ้านเถอะ เสี่ยวฉินเขาเป็นแขก”ชิเฟิงรีบกล่าวออกมาอย่างรวดเร็วช
