ับ 15 คน”ชิอิงสูดหายใจเข้าไปและเริ่มนึกถึงสิ่งที่รุ่นพี่ได้เล่าให้เธอฟัง “ชั้นที่ห้าถูกเรียกอีกอย่างว่าอาคารพลีชีพ เพราะทุก ๆ ปีจะมีนักศึกษาที่คิดสั้นและกระโดดลงมา แต่เดิมก็มีเพียงแค่ 14 คนเท่านั้น แต่ต่อมาฉันได้ยินว่ามีรุ่นพี่ผู้หญิงคนหนึ่งที่ไม่รู้เรื่องนี้อ่านหนังสืออยู่ในห้องนั้นทั้งคืนเพราะมันถึงช่วงสุดท้ายของการทำงานวิจัย เธอผล็อยหลับไปกลางดึกและเมื่อตื่นขึ้นมาก็เห็นว่ามีคนมากมายนั่งอ่านหนังสืออยู่ในห้องนั้นด้วยกันกับเธอ แต่นักศึกษาเหล่านั้นแต่งกายด้วยชุดจงซานจวง และไม่มีแม้แต่เสียงเปิดหน้าหนังสือ… พอเธอลองนับคนที่อยู่ในห้องดู พวกเขามีทั้งหมด 14 คน…. และสุดท้าย ต่อมาเธอก็ตัดสินใจที่จะฆ่าตัวตายเช่นกัน ดังนั้นมันก็เลยเป็นที่มาของห้องเรียนด้วยตัวเองสำหรับ 15คน”“เชี่ย ช่างเป็นห้องเรียนด้วยตัวเองที่น่าสนใจจริง ๆ วันหลังฉันจะลองไปดูบ้าง”ฉินเฉาคิดในใจว่าทำไมนักศึกษาที่เสียชีวิตไปเหล่านี้ถึงต้องสวมชุดจงซานจวงด้วย?เขาไม่รู้ว่ามันเป็นเรื่องจริงหรือเปล่า แต่ว่ามันฟังดูเหมือนกับเรื่องหลอกลวง“อืม ส่วนที่ที่สองคือห้องน˺าชั้นที่หนึ่ง ในหอพักหมายเลข 58”ชิอิงพยักหน้าและกล่าวต่อไปว่า “ว่ากันว่าเมื่อก่อนมีนักศึกษาคนหนึ่งไปเข้าห้องน˺าที่นั่น แต่สุดท้ายห้องน˺าที่ต้องนั่งยอง ๆ กลับเต็ม เขาก็กังวลมากจนแทบจะถอดกางเกงออกอยู่แล้ว… ฮิ ๆ ……”ชิอิงอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา เธอแลบลิ้นเล็ก ๆ ของเธอออกมาด้วย
