แสงสีแดงจากบุหรี่ของฉินเฉาและแสงจากเทียนไขกำลังสั่นไหวไปมาอยู่ตรงหน้าเปลวไฟสีแดงทำให้หัวใจของชิอิงเริ่มเต้นรัวขึ้นฉินเฉากดน˺าเสียงให้ต˹าลงในยามที่เขากำลังเล่าเรื่องผี นั่นทำให้บรรยากาศยิ่งดูมืดมนและน่าขนลุก…..ฉินเฉาคิดจะทำอะไรกันแน่ น่ารังเกียจจริง ๆ“ละ แล้วยังไงต่อล่ะ?”ตั้งแต่ที่ฉินเฉาเล่าว่าเขาไปล้างหน้า แปรงฟัน และเตรียมตัวเข้านอนเมื่อสักครู่นี้ เขาก็ไม่ได้กล่าวอะไรออกมา แต่กลับมองชิอิงอยู่อย่างนั้น ชิอิงจึงมองเขาด้วยความหวาดผวา“พอฉันนึกถึงมัน หัวใจของฉันก็เต้นแรงมาก…..”ฉินเฉาสูดลมหายใจเข้าไปลึก ๆ จากนั้นจึงจงใจกล่าวออกมา “เธอรอให้ฉันได้สงบใจก่อนสิ…..”คำพูดของฉินเฉายิ่งทำให้ชิอิงรู้สึกสงสัยระคนหวาดกลัวมากขึ้นเพียงแค่คิดถึงมันก็รู้สึกกลัวแล้ว แล้วในตอนนั้นมันจะน่ากลัวขนาดไหน?เธอจึงไม่กล้าพูดอะไรออกมา และรอฟังฉินเฉาด้วยความใจเย็น“คืนนั้น…มันเป็นช่วงฤดูร้อน น˺าในห้องน˺าไม่เย็นเหมือนอย่างปกติฉันก็เลยใส่แค่กางเกงตัวเดียวออกมาล้างหน้าในห้องน˺า แต่พอฉันก้มหัวลงไปล้างหน้า ฉันกลับพบว่าน˺าในก๊อกมันเย็นเฉียบ แล้วหลังจากนั้นไม่นานอากาศในห้องน˺าก็เย็นขึ้นมาเหมือนกัน เหมือนกับว่ามีลมพัดเข้ามาอย่างไรอย่างนั้น”ฉินเฉาฝืนอาการสั่นเทาราวกับว่าเขากำลังอยู่ในห้องน˺า“ฉันคิดว่าหน้าต่างในห้องน˺าคงจะถูกเปิดอยู่ เพราะลมในเวลากลางคืนที่พัดเข้ามาก็ทำให้หนาวได้เหมือนกัน ฉันก็เลยเดินไปที่หน้าต่างเพื่อดูว่ามั
