การโทรศัพท์หากันวันละหลาย ๆ รอบนั้นเป็นเรื่องปกติแต่ฉินเฉา ถึงจะสามารถโทรศัพท์หาได้ เขาก็จะไม่โทร“เรื่องของฉัน? ฉันมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นงั้นเหรอ?”หลัวชิงหลินเอ่ยถามด้วยความแปลกใจ“เมื่อกี้ฉันดูรายการสัมภาษณ์ทางทีวี ที่เขากำลังสัมภาษณ์นั่วย่าจื่ออะไรนั่นอยู่”“โอ้ ฉันรู้แล้ว นายกำลังพูดถึงคุณฉุ่ยมู่ที่เป็นตัวละครเสมือนจริงอยู่ใช่มั้ย!”หลัวชิงหลินเป็นคนฉลาดมาก เธอรู้ได้ในทันทีว่าฉินเฉาต้องการที่จะพูดอะไร “ไม่เป็นไรหรอก มันเป็นแค่เรื่องเล็ก ๆ ที่จะต้องรับมือให้ได้เท่านั้น ปราชาชนยังคงฟังเพลงของฉุ่ยมู่อยู่ ตราบใดที่นายยังคงอัดเพลงให้ฉันต่อไปเรื่อย ๆ เวลาก็จะช่วยทำลายข่าวลือพวกนั้นเอง ไม่ต้องไปสนใจมันหรอก”“ไม่ได้หรอก”ฉินเฉากล่าวออกมาทันที “เธอเป็นผู้หญิงของฉัน พวกเขาสามารถตั้งคำถามกับฉันได้ แต่พวกเขาจะตั้งคำถามกับเธอเพราะฉันไม่ได้ ในเมื่อพวกเขาต้องการที่จะโจมตี พวกเราก็จะต้องตอบโต้และทำลายให้ย่อยยับ!”“ฉินเฉา…..”เมื่อได้ยินคำพูดของฉินเฉา หลัวชิงหลินก็พลันรู้สึกตื้นตันใจความรู้สึกตื้นตันใจที่ว่านี้ ไม่จำเป็นที่จะต้องเป็นเรื่องใหญ่ ขอแค่มาจากเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ ก็เพียงพอแล้วยิ่งไปกว่านั้นหลัวชิงหลินยังเป็นคนที่รู้สึกอ่อนไหวได้อย่างง่ายดายช่วงนี้บริษัทเทียนหยาง เอ็นเตอร์เทนเมนท์กำลังประสบปัญหาอยู่จริง ๆมีผู้คนมากมายส่งความคิดเห็นเข้ามาโจมตี และหนึ่งในนั้นก็คือนั่วย่าจื่อที่จริงแล้วหลัวชิงหลิน