บริจาคได้”หากเรียนรู้จากเหลยเฟิง จะต้องทำความดีโดยที่ไม่ทิ้งชื่อเสียงเรียงนาม แต่ฉินเฉาหยิบปากกาและเขียนชื่อลงไปเฉียนเถี่ยหลง“ทำไมคุณถึงเขียนชื่อของเขาล่ะ?”เมื่อชิอิงเห็นลายเซ็นของฉินเฉา เธอก็อดไม่ได้ที่จะถามออกมา“ฉินเฉาคนนี้ไม่ชอบแอบอ้างคุณงามความดีของใคร”ฉินเฉาฉีกยิ้ม ก่อนที่จะวางปากกาลงและกล่าว “นี่เป็นเงินของเขาดังนั้นฉันก็ควรที่จะแสดงความมีน˺าใจให้เขา ไปกันเถอะ พวกเรากลับบ้านไปทานอาหารเย็นกัน”ถ้าหากเฉียนเถี่ยหลงรู้เข้าว่าฉินเฉาเอาเงินของเขาไปบริจาคให้กับโรงเรียนแห่งความหวัง เขาจะต้องโกรธจนอาเจียนออกมาเป็นเลือดอย่างแน่นอนถึงแม้ว่าเขาจะร˹ารวย แต่เขาก็ไม่เคยบริจาคเงินเลยสักครั้งเดียวตอนที่เกิดเหตุการณ์แผ่นดินไหวครั้งล่าสุด เขาไม่ได้จ่ายเงินสักหยวนให้กับการบริจาคในนามขององค์กรเลยด้วยซ˺าเขากล่าวว่า เงินที่บิดาได้มันมาอย่างยากลำบาก ทำไมถึงจะต้องเอาไปให้คนอื่นด้วย! ตอนที่เขาเพิ่งจะเรียนจบและไม่มีเงินกินข้าวก็ไม่เห็นว่าจะมีใครมาให้เงินเขา!อย่างไรก็ตาม วันนี้เฉียนเถี่ยหลงได้โชคร้ายอย่างแท้จริงแล้วฉินเฉาเดินตามชิอิงไปที่บ้านของเธอมันคืออาคารแห่งเดียวกับบ้านครอบครัวสามีของเธอที่เกิดปัญหาขึ้นและถัดออกไปก็คือบ้านของเฉียนเถี่ยหลง ฉินเฉาอดไม่ได้ที่จะปลดปล่อยภูตผีหลัวซาให้แอบเข้าไปดูด้านในในบ้านของผู้อำนวยการนั้นค่อนข้างที่จะสะอาดและเป็นระเบียบและบนผนังด้านหนึ่งถูกกั้นเอาไว้ด้วยผ้าม่านสีแดงฉิ
