ื่มอย่างประหยัด ต้องมีชีวิตอยู่ด้วยความทุกข์ทรมาน“นะ นายรอเดี๋ยวนะ…..”เฉียนเถี่ยหลงไม่สนใจชิอิงและฉินเฉาอีกต่อไป เขาถอดเสื้อโค้ตออกมาและค้นหาทุกซอกทุกมุมมารดามันเถอะ มันหายไปจริง ๆ!“คุณผู้ชาย ถ้าหากท่านไม่มีบัตรเครดิต ท่านสามารถโทรศัพท์หาเพื่อนหรือคนในครอบครัวของท่าน… และขอความช่วยเหลือจากพวกเขา”พนักงานเอ่ยเตือนด้วย ‘ความหวังดี’“ใครบอกว่าฉันไม่มีบัตร นายรู้มั้ยว่าฉันเป็นใคร? บัตรน่ะฉันมี เงินฉันก็มีเหมือนกัน!”เฉียนเถี่ยหลงไม่พอใจในทันทีบิดามีบัตรเยอะแยะจะตายไป!“ครับ งั้นโปรดแสดงบัตรเครดิตของท่านด้วย”พนักงานผ่านการฝึกอบรมมาแล้ว เขาจึงไม่โกรธลูกค้า และกล่าวต่อไปอย่างช้า ๆ“นาย นายรอก่อนก็แล้วกัน”เมื่อเฉียนเถี่ยหลงรู้แล้วว่าไม่มีกระเป๋าสตางค์อยู่กับตัวจริง ๆ เขาจึงหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาอย่างไม่มีทางเลือกโทรศัพท์มือถือ Samsung เครื่องใหม่เอี่ยมที่มีหน้าจอขนาด 5 นิ้วปกติเขามักจะไม่ค่อยหยิบมันขึ้นมา แต่คราวนี้เขาจะต้องใช้มันโทรขอความช่วยเหลือจากเพื่อนของเขาแต่เมื่อหยิบมันขึ้นมากด หน้าจอโทรศัพท์กลับเป็นสีดำและไม่ตอบสนองอะไร“นี่มันอะไร?”เฉียนเถี่ยหลงขมวดคิ้ว พลางคิดว่าวันนี้น˺าหนักโทรศัพท์ของเขามันเบาลงนิดหน่อยนี่มันไม่ปกติแล้ว!เฉียนเถี่ยหลงเปิดด้านหลังของโทรศัพท์ดู แม่งเอ๊ย ไม่ใช่แล้ว!แกล้งบิดาหรือไง! แบตเตอรี่ที่อยู่ด้านหลังมันหายไป!“มารดามันเถอะ แม่ง แบตเตอรี่โทรศัพท์ของบิดา! ไม่มีแบตเต