ครองมานานมากแล้ว!ไม่มีใครที่จะสามารถแตะต้องเธอได้!“ขอโทษนะคะ คุณเฉียน นี่คือเรื่องส่วนตัวของฉัน ดูเหมือนว่าจะคุณไม่มีสิทธิ์เข้ามายุ่งเกี่ยว”ชิอิงรู้สึกไม่พอใจ เธอจะอยู่กับใครแล้วมันเกี่ยวข้องอะไรกับเฉียนเถี่ยหลง เขาคิดมากเกินไปแล้วฉินเฉามองเฉียนเถี่ยหลงที่กำลังจะคลุ้มคลั่ง และอดไม่ได้ที่จะเอ่ยถาม“ชิอิง เขาเป็นใคร”“ไม่ใช่ใครทั้งนั้น เขาเป็นแค่เพื่อนบ้านของฉัน”ชิอิงรีบตอบฉินเฉา ราวกับเธอกำลังกังวลว่าฉินเฉาจะเข้าใจผิด“โอ้ เป็นแบบนั้นเอง”ในเมื่อเป็นเพื่อนบ้านกัน หากเขาจะกล่าวคำทักทายก็คงจะไม่เป็นอะไรสุภาพบุรุษนั้นควรที่จะมีความสุภาพดังนั้นฉินเฉาจึงเป็นฝ่ายยื่นมือออกไป “สวัสดีคุณเฉียน ผมเป็นเพื่อนของชิอิง”“ไสหัวไปซะ!”แต่ไม่คิดว่าเฉียนเถี่ยหลงจะปัดมือของฉินเฉา และมองด้วยสายตาดูถูก “นายเป็นใครถึงจะมาจับมือกับฉัน! คนที่จะจับมือกับฉันได้จะต้องเป็นผู้ประกอบการรายใหญ่ระหว่างประเทศหรือนักธุรกิจที่มีชื่อเสียงเท่านั้น แล้วนายเป็นอะไรบ้างล่ะ”เฉียนเถี่ยหลงเป็นผู้อำนวยการของบริษัทออกแบบโฆษณาชื่อดังแน่นอนว่าเขาจะต้องได้พบนายใหญ่ของบริษัทขนาดใหญ่หลายต่อหลายแห่งเพื่อที่จะออกแบบโฆษณาให้กับผลิตภัณฑ์ของพวกเขาเวลาที่ล่วงเลยผ่านไปทำให้เขาเกิดความทะนงตัวโดยเฉพาะเมื่อเขามองการแต่งตัวของฉินเฉา อีกฝ่ายสวมใส่เสื้อโค้ตกันลมตัวเก่า ที่ไม่มีความทันสมัย และดูไม่เหมือนคนที่มีฐานะร˹ารวย เขาไม่รู้ว่าคนคนนี้แตกต่างอะไร
