ชายชราตกอยู่ในความสับสนเกิดอะไรขึ้นกับผู้ชายคนนี้ ทำไมถึงไม่ยอมให้เขาไปเอาเงินล่ะมันไม่ใช่เงินของนาย นายก็เลยไม่ทุกข์ใจสินะชายชราเกิดความไม่พอใจขึ้นมาเล็กน้อย เขาคิดว่าฉินเฉาตัดสินใจอย่างไม่มีเหตุผล“ขอร้องล่ะ ท่านเอามันไปเถอะ…..”จางซิงหรงหวาดกลัวมาก เขารู้ความหมายของมันดี ไม่ว่าจะพูดถูกหรือผิดเขาก็จะต้องเสียแขนไป!“เรื่องเงินน่ะ ฉันมีอยู่แล้ว”ฉินเฉากล่าวเยาะเย้ย “แต่ถ้าหากฉันไม่ลงโทษแก ฉันก็กลัวว่าแกจะไม่ได้บทเรียนและยังโกงเงินคนอื่นต่อไปเรื่อย ๆ สิบแปดมงกุฎเที่ยวโกงเงินคนอื่นที่เก็บออมมาอย่างยากลำบาก ไม่มีทางที่ฉันจะเห็นอกเห็นใจแกหรอก”ฉินเฉากล่าวด้วยสีหน้าเย็นชา“คุณลุง คุณปู่! บรรพบุรุษ!”จางซิงหรงรู้แล้วว่าตัวเองจะต้องจบสิ้น เขาจึงรีบคุกเข่าและคลานไปจับขาของพ่อชิอิง ก่อนที่จะร้องไห้และอ้อนวอน “ขอร้องล่ะ รับเงินเอาไว้เถอะ บอกให้เขายกโทษให้ฉันที!”แขนข้างหนึ่งแลกกับเงินห้าหมื่นหยวน…..แน่นอนว่าจางซิงหรงจะต้องเลือกอย่างหลังเมื่อพ่อของชิอิง ชิเฟิง เห็นแบบนั้นก็อดไม่ได้ที่จะใจอ่อนชิเฟิงเป็นคนที่ซื่อสัตย์มาตลอดชีวิตของเขา ตอนนี้เมื่อเขาเห็นคนมาคุกเข่าอยู่ต่อหน้า ถึงแม้ว่าเขาจะยอมรับไม่ได้ แต่เขาก็เกิดใจอ่อนขึ้นมา“พ่อหนุ่ม… เรื่องนี้ไม่เป็นอะไรหรอก…..”ชิเฟิงเอ่ยขอร้องเขา “ถ้าหากทำเขาให้เป็นคนแขนด้วน มันจะเป็นเรื่องที่โหดร้ายเกินไป”“โหดร้าย? มันไม่ได้โหดร้ายเลย”ฉินเฉามองชายชราด้วยความรู้สึกจ