ๆ “ถ้าหากพวกแกเอาเงินออกมาคืนเจ้าของภายในหนึ่งนาที ฉันจะปล่อยพวกแกไป ไม่อย่างนั้นฉันจะลงโทษพวกแกด้วยการให้ทิ้งแขนเอาไว้คนละข้าง”“เหอะ ผายลม แกไม่กลัวว่าลมจะพัดลิ้นของแกไปหรือไง”ค้อนอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา “คนในเมืองช่างปากดีจริง ๆ ฉันจะรอดูว่าวันนี้แกจะทำให้ฉันทิ้งแขนเอาไว้ได้ยังไง!”เมื่อพูดแบบนั้น เขาก็เหวี่ยงก้องอิฐใส่ฉินเฉาทันที“พ่อหนุ่ม ระวัง!”ชายชราอุทาน และรีบตะโกนออกมาทันทีชิอิงพอจะรู้อยู่บ้างว่าฉินเฉามีฝีมือ แต่เมื่อเธอเห็นก้อนอิฐที่ถูกเหวี่ยงเข้ามา เธอก็รู้สึกกังวลใจค้อนรู้สึกภาคภูมิใจอยู่ภายใน ไม่เช่นนั้นจะมีคำกล่าวนี้ได้ยังไง ยิ่งหัวสูง ก้อนอิฐก็ยิ่งตกลงมาแรงคนหัวสูงที่โง่งมไม่ใช่คู่ต่อสู้ของอิฐก้อนนี้เลยตูม!แต่หลังจากนั้นเขาก็พลันโง่งมเพราะว่าก้อนอิฐที่เขาเหวี่ยงไปนั้นถูกหมัดของฉินเฉาทำลายอย่างง่ายดายค้อนโง่งม จางซิงหรงก็โง่งมไปเช่นกันนะ นี่มันกำลังภายในงั้นเหรอ?หรือว่าอิฐก้อนนี้จะไม่มีคุณภาพ?ค้อนหยิบก้อนอิฐขึ้นมาจากพื้น และชกมันด้วยกำปั้นของตัวเองทันใดนั้นเขาก็เจ็บปวดจนหลั่งน˺าตา มือของเขาบวมทันทีเชี่ย กลายเป็นว่ามันแข็งมาก!หมอนี่มีกำลังภายในจริง ๆ!มาเจอกับเรื่องยากเข้าเสียแล้ว“เหลืออีกสามสิบวินาที…..”ฉินเฉาทำลายก้อนอิฐจนกลายเป็นผุยผงและกล่าวต่อไปอย่างไม่รู้ร้อนรู้หนาวชายชรารู้สึกโล่งอกขึ้นมาเขาคิดในใจว่าลูกสาวของเขาไปรู้จักกับพ่อหนุ่มคนนี้ได้ยังไง เขาเป็นคนดี มีใจท