จาไร้สาระได้แล้ว!”จางซิงหรงอดไม่ได้ที่จะพูดออกมา“ฮึ่ม อย่าคิดว่าพอมีวิชาแล้วแกจะทำเป็นเก่ง! ถ้าแกเก่งนักก็มาฆ่าฉันเลยสิ!”ค้อนยังคงตะโกนก้องฉินเฉาส่ายหน้า เขาต้องให้บทเรียนกับคนพวกนี้เสียแล้วเขายื่นมือไปจับแขนของค้อนเอาไว้จากนั้นเขาก็ดึงแขนข้างขวาของค้อนเพื่อหักกระดูกที่อยู่ด้านใน“อ๊ากกก! แขนของฉัน! อ๊ากกก!”ค้อนเจ็บปวดจนดวงตาทั้งสองข้างพร่ามัว เขาจับแขนเอาไว้และนั่งคุกเข่าลงไปกับพื้นพร้อมกับเหงื่อที่แตกพลั่กไปทั่วร่างกายจางซิงหรงตกใจมาก เขาไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะกล้าทำจริง ๆ!เมื่อเห็นค้อนดูเจ็บปวดถึงเพียงนั้น แขนของเขาจะต้องหักอย่างแน่นอนยิ่งไปกว่านั้น แขนของเขาก็บวมเป่งจนขนาดของมันแทบจะเท่ากับขาในทันที“เขาทำร้ายคน! เขาทำร้ายคน!”จางซิงหรงรู้ตัวว่าเขาไม่สามารถเอาชนะอีกฝ่ายได้ ดังนั้นเขาจึงแหกปากตะโกนออกมาดังลั่นเสียงของเขานั้นดังมากเมื่อเจ้าหน้าที่ตำรวจที่อยู่ใกล้ ๆ ได้ยินเสียงก็รีบวิ่งเข้ามาทันทีเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยในธนาคารก็เดินเข้ามาเช่นเดียวกันแต่เมื่อเห็นว่ามีเจ้าหน้าที่ตำรวจมาแล้ว เขาก็ไม่เข้ามาร่วมดูเรื่องสนุกที่นี่อีกท้ายที่สุดแล้วเขาก็เป็นเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของธนาคารซึ่งมีหน้าที่ดูแลความปลอดภัยของธนาคารเท่านั้น“เกิดอะไรขึ้น!”เจ้าหน้าที่ตำรวจเอ่ยถาม“คุณตำรวจ พวกมันทำร้ายคนอื่นแล้วยังคิดที่จะปล้นเงินไปอีก!”จางซิงหรงชิงตะโกนเป็นคนแรก“ผายลม!”ชายชราโกรธจนตัวสั่น ไอ้สารเ
