ต่มันกลับหายไปจนหมดแล้วไอ้นักต้มตุ๋นบัดซบ มารดามันเถอะ ทำไมมันไม่ตายไปซะ!ชายชราหลั่งเลือดอยู่ภายในใจชิอิงเอาโทรศัพท์มือถือออกมา และกำลังจะกดโทรออกแต่ในขณะนั้นเอง เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นมาจากทางด้านข้างอย่างกะทันหัน“ในเวลาแบบนี้ ตำรวจเชื่อถือไม่ได้หรอก”เมื่อชิอิงได้ยินเสียงนั้น ร่างกายของเธอก็สั่นสะท้านเธอหันไปด้วยความประหลาดใจ แล้วเธอก็พบกับคนที่ทำให้เธอคิดถึงทั้งวันทั้งคืนยืนอยู่อีกฟากของถนนเขาคว้าตัวชายใส่แว่นตาที่สวมเสื้อโค้ตขนสัตว์มาด้วย“ฉิน ฉินเฉา…..”“อ๊ะ นั่นเขา นั่นเขา!”เมื่อชายชราเห็นชายผู้สวมเสื้อโค้ตขนสัตว์ก็ตะโกนออกมาทันที“เขานี่แหละที่ให้ลอตเตอรี่ใบนี้กับพ่อ และเอาเงินของพ่อไป!”ชายวัยกลางคนหรี่ตามองชายชราและไม่พูดอะไรออกมา“ไปซะสิ!”ฉินเฉาเหวี่ยงมือและผลักร่างของชายวัยกลางคนให้ไปอยู่ตรงหน้าของชายชรา“ไอ้สิบแปดมงกุฎ แกเอาเงินของฉันไป!”ชายชราโกรธมาก เขากราชากคอเสื้อของชายวัยกลางคนเอาไว้แล้วตะโกนออกมาห้าหมื่นหยวน!“ตาแก่คนนี้ นายเป็นใคร ฉันไม่รู้จักนายสักหน่อย”แต่ใครจะรู้ว่าสำเนียงเซี่ยงไฮ้ของชายวัยกลางคนจะเปลี่ยนไป เขาจ้องชายชราเขม็ง “เอามือออกไปได้แล้ว เสื้อผ้าของฉันมันแพงรู้หรือเปล่า นี่คืออาร์มานี่ราคาเป็นหมื่นหยวน ถ้าหากมันเสียหายขึ้นมา นายไม่มีปัญญาชดใช้หรอก”“กะ แกพูดแบบนี้ออกมาได้ยังไง!”ชายชราทุกข์ใจเรื่องเงินเป็นอย่างมาก “ก่อนหน้านี้แกบอกให้ฉันจ่ายเงินมัดจำห้าหมื่นหยวนแล้ว
