“ฉันไม่มีเงินหนึ่งแสนหยวนหรอก… บ้านที่ฉันอาศัยอยู่ตอนนี้ก็เป็นบ้านที่ลูกสาวเช่าเอาไว้ ฉันมีเงินเก็บอยู่แค่เล็กน้อยเท่านั้น เงินก้อนนั้นมีไว้ส่งหลานสาวของฉันเข้าเรียนในโรงเรียนอนุบาล…..”ชายชรากำลังจะยอมแพ้เขาจะต้องมีเงินหนึ่งแสนหยวนถึงจะสามารถได้เงินยี่สิบล้านตอนนี้หลานสาวของเขากำลังจะเข้าเรียนในโรงเรียนอนุบาล และลูกสาวของเขาก็เป็นเพียงคนฐานะปานกลางในเซี่ยงไฮ้ตอนที่ลูกเขยของเขายังอยู่ด้วยกัน ฐานะของทั้งคู่ก็ยังนับว่าดีแต่เมื่อลูกเขยจากไป ลูกสาวของเขาก็ต้องทำงานอย่างหนักเพื่อหาเลี้ยงลูกด้วยตัวคนเดียวเมื่อเด็กคนนี้โตขึ้น อีกไม่กี่ปีก็ควรที่จะต้องเข้าโรงเรียนอนุบาลแต่ในเมืองเซี่ยงไฮ้อันกว้างใหญ่แห่งนี้ การหาโรงเรียนอนุบาลสักแห่งนั้นมีค่าใช้จ่ายสูงจนน่ากลัวต้องใช้เงินประมาณสามแสนหยวน ซึ่งเป็นจำนวนที่น่ากลัวมากลูกสาวของเขาต้องเสียเงินให้กับค่านมผงไปมากมายแล้วแล้วจะต้องใช้เงินอีกมากแค่ไหนเพื่อที่จะให้หลานสาวได้เข้าเรียนในโรงเรียนอนุบาลโอ้ เมืองเล็ก ๆ ที่เขาเคยอาศัยอยู่มันดีกว่านี้มาก ถึงแม้ว่ามันจะอยู่ห่างไกล ไม่สะดวกต่อการเดินทาง และไม่ได้มีตึกระฟ้ามากมายนักแต่ที่นั่นก็ยังอากาศดี มีผู้คนที่เป็นมิตร อีกทั้งค่าเทอมของโรงเรียนอนุบาลก็ไม่ได้มีราคาแพงแบบนี้…..ชายชราอดไม่ได้ที่จะส่ายหน้าเมื่อชายวัยกลางคนเห็นว่าชายชราทำท่าจะยอมแพ้ เขาก็รีบกล่าวว่า“พี่ชาย ฉันเห็นว่าพี่ชายกำลังลำบากแต่ก็นับว่าเป็
