ณ จัตุรัสปราชาชน เฉิงอิงกำลังคิดไม่ตกกับเรื่องนั้นโอซาวะ มาเรียคือใคร!เท่าที่ฟังดูแล้ว เธอน่าจะเป็นผู้หญิงจากประเทศญี่ปุ่นแต่ฉินเฉารู้จักกับผู้หญิงจากประเทศญี่ปุ่นด้วยงั้นเหรอ?อะแฮ่ม เสน่ห์ของเธอสู้ผู้หญิงจากญี่ปุ่นไม่ได้เลยหรือไง?แต่ถึงอย่างนั้นผู้หญิงจากประเทศญี่ปุ่นก็ค่อนข้างที่จะเป็นคนเปิดเผย เรื่องนี้เลยทำให้ฉินเฉาฝันถึงพวกเธออย่างนั้นเหรอ?เหอะ ฉินเฉา คนน่ารังเกียจ ฉันเกลียดเขาจริง ๆ“ฉันจะต้องคิดถึงเขาแน่ ๆ”เจิ้งซือฉีนั่งอยู่บนรถยนต์กันกระสุนของเจ้าหน้าที่ตำรวจหน่วยพิเศษ เธอมองวิวทิวทัศน์นอกหน้าต่างที่ค่อย ๆ เคลื่อนที่ผ่านไป พลางเท้าคางแล้วกล่าวว่า “ถึงแม้ว่าจะรู้จักเขาแค่เพียงไม่กี่วัน แต่เขาก็ทำให้ฉันรู้สึกประทับใจในตัวเขามาก… เธอว่ามั้ย ผู้ชายแบบนี้จะมีใครบ้างที่อยากจะลืม เขาก็เหมือนกับรอยประทับที่ไม่สามารถลบเลือนได้…..”“เธอเลิกวิจัยอาวุธแล้วหันมาเป็นนักปรัชญาแล้วหรือไง?”เฉิงอิงอดไม่ได้ที่จะกล่าวหยอกล้ออย่างไรก็ตาม เธอก็คิดถึงผู้ชายคนนั้นเช่นกัน“ฉันรู้สึกว่าเขาเป็นเหมือนกับแม่เหล็ก”เจิ้งซือฉีหันหน้ามากล่าวกับเฉิงอิงด้วยดวงตาที่เป็นประกาย “ไม่ว่าผู้หญิงคนไหนที่ได้เจอเขา ก็ดูเหมือนว่าจะถูกดึงดูดเข้าหาเขาอย่างห้ามไม่ได้!”เมื่อได้ยินเจิ้งซือฉีกล่าว เฉิงอิงก็มีความรู้สึกแบบนั้นเช่นกันแน่นอน… ดูเหมือนว่าฉินเฉาจะมีพลังลึกลับจริง ๆ …. เขาทำให้เธอพึ่งพาเขาอย่างช่วยไม่ได้… จากนั้นในห
