หน้า เธอคิดจะดึงกางเกงขึ้นมา แต่เมื่อก้มหน้าลงไปกลับพบว่ากางเกงของเธอได้หายไปอย่างลึกลับ!เธอหนีบขาทั้งสองข้าง และกล่าวด้วยความโกรธ “ทะ ที่นี่มีคนอยู่เต็มไปหมด…..”“บอกแล้วไงว่าเป็นแค่ฝันเท่านั้น…”ฉินเฉาใช้มือตบสะโพกผายของเฉิงอิง “พวกเขาก็เป็นแค่ภาพลวงตา จะกลัวอะไรล่ะ…..”“ตะ แต่ว่ามัน…..”เฉิงอิงนึกขึ้นมาได้ว่านี่คือความฝัน แต่คนที่อยู่ข้างล่างนั้นดูสมจริงมากเกินไป…..เจ้าหน้าที่ตำรวจพากันจ้องต้นขาของเธอด้วยความตะลึงแม้แต่ผู้กองที่ถือโทรโข่งก็กลืนน˺าลายลงไปนะ นี่มันช่างสมจริงจนดูน่ากลัวเฉิงอิงกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ทันใดนั้นเธอก็รู้สึกถึงความเจ็บปวดที่ร่างกายส่วนล่างขึ้นมา“อืม… นะ นายทำอะไรน่ะ…..”เมื่อเธอตระหนักถึงบางสิ่ง ใบหน้าของเธอก็กลายเป็นสีแดงจากนั้นเธอก็กล่าวด้วยความโมโหว่า “ที่นี่จริง ๆ เหรอ…..”“แค่ฝันเท่านั้น จะกลัวอะไร”ในความฝันฉินเฉาไม่มีภาระอะไรความรู้สึกช่างสมจริง แต่ทุกสิ่งทุกอย่างเป็นแค่ภาพลวงตาโดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อทำเรื่องอย่างว่าในสถานการณ์แบบนี้ ฉินเฉาก็ยิ่งรู้สึกตื่นเต้นมากกว่าปกติความสามารถของฮ่วนช่างเป็นสิ่งที่ดีจริง ๆเมื่อเขากลับไป เขาจะลองเอามันไปใช้กับนานาน้อยอย่างเช่นเมื่ออยู่ในฝันของนานาน้อย เขาจะเข้าไปในห้องเรียนของโรงเรียน และทำมันต่อหน้าเพื่อนร่วมชั้นทุกคน…..หึ ๆ …..ความชั่วร้ายของมนุษย์นั้นไม่มีขีดจำกัดจริง ๆ …..เฉิงอิงไม่รู้ว่าตอนนี้เธอควรจะพูดอะไรออก
