ยิ่งใหญ่อะไรนั่นด้วยงั้นเหรอ…..ฆ่าเขาให้ตายเลยเถอะ!“เธอแน่ใจจริง ๆ ใช่มั้ย?”ฉินเฉาในความฝันหยุดฝีเท้าอย่างกะทันหัน ก่อนที่จะยืนนิ่งและส่งยิ้มมุมปากให้กับเฉิงอิง“แน่นอน! กับอีแค่สัตว์ประหลาดตัวนี้ ฉันสามารถจัดการมันได้ด้วยลูกกระสุนเพียงนัดเดียวด้วยซ˺า!”เฉิงอิงยิ้มออกมา แต่ทันใดนั้นสัตว์ประหลาดที่กำลังไล่ล่าฉินเฉาในความฝันก็เปลี่ยนท่าทีราวกับต้องการที่จะยืนยันคำพูดของเฉิงอิง มันหันหลังไป ก่อนที่จะอ้าปากที่เต็มไปด้วยเขี้ยวและพุ่งเข้าใส่เฉิงอิงทันทีถึงแม้ว่าเฉิงอิงจะอยู่บนฟ้า แต่สัตว์ประหลาดตัวนี้มีขนาดใหญ่มากมันสูงเกินกว่าสิบเมตรและสามารถพุ่งเข้าไปหาเฉิงอิงได้เพียงแค่เอื้อมมือข้างเดียวในพริบตานั้นเฉิงอิงดูตื่นตระหนกเล็กน้อย เธอรีบยกปืนไรเฟิลระบบกึ่งอัตโนมัติ 95 ขึ้นมา และเล็งปากกระบอกปืนไปยังสัตว์ประหลาดตัวนั้นทันทีแต่ยังไม่ทันที่ลูกกระสุนจะถูกยิงออกไป เฉิงอิงก็ต้องทิ้งปืนไรเฟิล95 ไปด้วยความตกใจเพราะว่าปืนไรเฟิลกึ่งอัตโนมัติสีดำได้กลายเป็นงูพิษไปในพริบตามันแยกเขี้ยวและพุ่งเข้ากัดแขนของเฉิงอิงเธอสะบัดงูพิษตัวนั้นออกไปโดยที่ไม่รู้ตัว เฉิงอิงไม่รู้ว่าทำไมเรื่องถึงกลายเป็นแบบนี้ไปได้ยอดฝีมืออย่างเธอถูกอาวุธทรยศได้ยังไง?“หะ ให้ฉันหนีไปได้ก่อนเถอะ แล้วฉันจะผ่าแกด้วยสายฟ้า!”เฉิงอิงนึกถึงผู้ฝึกตนในโทรทัศน์ที่สามารถเรียกลมเรียกฝนขึ้นมาได้ในทันที เธอที่ขี่อยู่บนเมฆสีรุ้งคิดที่จะบินออกไปให้ห่างจ
