างอากาศถูกสะบัดไปมาทันที“โอ๊ย ฉะ ฉันปวดหัวจนจะเป็นลมอยู่แล้ว…. ฉินเฉา นายตั้งใจใช่มั้ย…..”สาวน้อยคนนี้คร˹าครวญออกมา“ฉันไม่ได้ตั้งใจจริง ๆ”ฉินเฉายักไหล่ จากนั้นจึงใช้เคียวตัดศีรษะของสัตว์ประหลาดเลือดสีดำของมันพุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้าจนกลายเป็นน˺าพุสีดำที่ดูสยองขวัญเป็นอย่างมากเฉิงอิงตกลงมาจากท้องฟ้า ฉินเฉาจึงรับตัวเธอเอาไว้ในอ้อมแขน“ไม่เป็นอะไรใช่มั้ย?”ฉินเฉาเอ่ยถามอย่างอ่อนโยน“ไม่ ไม่เป็นไร…..”เฉิงอิงรู้สึกได้ถึงอ้อมกอดของฉินเฉา หัวใจของเธอพลันเต้นแรงและหน้าแดงก˹าไปทั้งหน้า“ต่อไปนี้ถ้ามีฉันอยู่ จะไม่มีสัตว์ประหลาดตัวไหนมาลวนลามเธอได้อีก แต่ใครใช้ให้เธอสวยแบบนี้ล่ะ แม้แต่สัตว์ประหลาดก็ยังอยากอยู่กับเธอเลย”“ปะ ไปให้พ้นเลย!”เฉิงอิงซึ่งอยู่ในอ้อมกอดอันอ่อนโยนของฉินเฉามองค้อนใส่ทันที“น่ารำคาญจริง ๆ ทำไมนายถึงยังมารังแกฉันในความฝันอีกล่ะ…..”“เธอรู้ด้วยเหรอว่านี่คือความฝัน?”“ยังไงมันก็ไม่ใช่ความจริงอยู่แล้ว……”เฉิงอิงหน้าแดงมีเพียงในความฝันเท่านั้นที่เธอจะสามารถขึ้นไปเหยียบอยู่บนเมฆได้อย่างไรก็ตามเธอก็ไม่รู้ว่าควรจะทำยังไงดี เธออยากจะเป็นสาวงามที่ช่วยชีวิตวีรบุรุษบ้าง แต่สุดท้ายก็ยังเป็นวีรบุรุษที่มาช่วยสาวงามเอาไว้อยู่ดีเธอคงจะไม่มีอนาคตอันสดใสจริง ๆ ….ใช่แล้ว ถ้าหากว่าเป็นไปตามพล็อตของมันล่ะก็ มันควรจะเป็นอะไรล่ะ…..“ฉินเฉา….”เฉิงอิงเอ่ยขึ้นมาทันที“มีอะไรเหรอ?”ฉินเฉาไม่รู้ว่าเฉิงอิงกำลังคิดอะไ