บจนน˺าหูน˺าตาไหล เขาเอามือปิดปากของตัวเองแล้วตะโกนออกมา“นังผู้หญิงสำส่อน! ใช้มีดฟันนังสารเลวนี่ซะ!”เขากลายเป็นคนฟันหลอไปแล้ว“ไปเลย!”“สับมันซะ!”เหล่าอันธพาลที่ถือมีดอยู่ในมือพุ่งเข้าไปหาเฉิงอิงทันทีเฉิงอิงขมวดคิ้ว คนพวกนี้ช่างอวดดีจริง ๆ ถึงได้กล้าที่จะใช้มีดมาฟันคนอื่นสารเลวจริง ๆ!ถ้าหากไม่ให้บทเรียนเปื้อนเลือดกับพวกมัน พวกมันก็คงจะไม่รู้ว่าทำไมดอกไม้ถึงได้เป็นสีแดง!ถึงแม้ว่าอันธพาลเหล่านี้จะถือมีดกันมา แต่พวกเขาจะเป็นคู่ต่อสู้ของเฉิงอิงซึ่งเป็นสายลับหญิงได้ยังไงพวกเขาเห็นเพียงความหยิ่งยโสของหญิงสาวที่เฉิงอิงส่งออกมาเธอออกหมัดและฝ่าเท้าไม่กี่กระบวนท่าเตะส่งเหล่าอันธพาลกลับไปอันธพาลกลุ่มเล็ก ๆ เหล่านี้สามารถทำให้คนธรรมดาหวาดกลัวแต่เมื่อพวกเขามาเจอกับเฉิงอิงก็นับว่าเป็นโชคร้ายของพวกเขาแล้วพวกเขาแขนหัก และถูกเตะเข้าที่ซี่โครง ก่อนที่จะลงไปนอนราบที่พื้นอย่างน่าอนาถน่าสังเวชมาก…..ฉินเฉาไม่โหดเหี้ยมพอที่จะมองเหตุการณ์นี้เฉิงอิงยังคงใจอ่อนอยู่ดีถ้าหากเป็นเขาล่ะก็ เขาคงจะใช้เท้าเตะไข่ของไอ้สารเลวพวกนี้ให้แตกไปทีละฟองแล้ว“ดูพวกแกสิ ยังกล้าทำตัวเป็นนักเลงหัวไม้ กล้าใช้มีดมาฟันคนได้อีกเหรอ!”เฉิงอิงใช้เท้าเหยียบลงบนหน้าอกของนักเลงคนหนึ่ง ซึ่งสร้างความเจ็บปวดให้กับเขามากจากนั้นเธอก็หันหน้าไปมองหวงมู่ที่ยังคงมองเธอด้วยสายตาตกตะลึง“ไม่มาเอาฉันแล้วหรือไง? ฉันจะได้ส่งแกไปอยู่กับเสี่ยวหม่าของแกด้วย
