กว่าอะไร?เฉิงอิงกระแทกไข่งั้นเหรอ?นี่มัน…น่ากลัวมาก…..“โอ๊ย!”หม่าเย๋เจ็บปวดมาก เขาเอามือกุมที่หว่างขาของตัวเองและคุกเข่าลงไปกับพื้นมีดของเขาตกลงไปอยู่อีกด้าน แต่ท่าทางเขาคงจะไม่มีแรงไปหยิบมันขึ้นมา“คราวหน้าก็แหกตาดูให้ดีว่าเฉิงอิงคนนี้ทำอะไรได้! ดูแค่แป๊บเดียวก็คงจะเห็นมันแล้ว!”เฉิงอิงพูดทิ้งท้ายและไม่สนใจหม่าเย๋อีกต่อไปผู้หญิงอีกคนที่อยู่ด้านหลังไม่สนใจแม้แต่จะใส่กางเกงใน เธอรีบวิ่งเข้ามาดูหม่าเย๋ที่กำลังเจ็บปวดดูท่าทางหม่าเย๋จะบาดเจ็บสาหัส เพราะตอนนี้เขาน˺าลายฟูมปากไปแล้วเฉิงอิงไม่สนใจว่าขยะนี่จะเป็นหรือตาย เธอคว้ากุญแจจากมือของฉินเฉามาไขประตู“รีบเข้านอนกันเถอะ ภารกิจในวันพรุ่งนี้คงจะต้องเหนื่อยกันแน่!”เมื่อเปิดประตูได้แล้วเฉิงอิงก็เดินนำเข้าไปเป็นคนแรก ฉินเฉาและเจิ้งซือฉีมองหน้ากันอย่างช่วยไม่ได้ ก่อนที่จะเดินตามเข้าไปเมื่อเข้ามาและได้เห็นข้างใน หญิงสาวทั้งสองคนก็ขมวดคิ้วอีกครั้งห้องนี้เล็กมาก…เล็กจนเกินไปห้องนี้มีขนาดน้อยกว่าสิบตารางเมตร และมีเพียงเตียงนอนขนาดใหญ่เตียงเดียวที่ผ้าปูที่นอนเริ่มมีคราบเหลืองถัดมาด้านข้างมีโต๊ะตัวเล็ก ๆ ที่มีกล่องถุงยางอนามัยวางเอาไว้ข้างบนเมื่อฉินเฉาเพ่งมองดี ๆ ด้านบนเขียนเอาไว้ว่า แจกฟรีภายในประเทศ ซึ่งเป็นยี่ห้อปิ้งตี้เหลียนหรืออะไรสักอย่าง…..แต่ด้านล่างมีกระดาษแปะติดเอาไว้ว่า กล่องละ 10 หยวน!เชี่ย!
