ากเฮยฉีหลินรู้ว่าตอนนี้ฉินเฉากำลังคิดอะไรอยู่ เขาคงจะเหยียบย˹าลงบนหัวใจของฉินเฉาจนตายไปแล้วมารดามันเถอะ ไอ้สารเลวนั่นช่างน่ารำคาญจริง ๆ!เมื่อได้ทำเรื่องที่เขาอยากทำมากที่สุด มันกลับต้องกลายเป็นแบบนี้มันไม่น่ารำคาญหรือไง!น้องสาวมันเถอะ ไม่พอใจเอาเสียเลย!ตอนนี้ร่างกายของซวนหยวนอิงจี๋กำลังสั่นสะท้านเธอเองก็เป็นผู้หญิงที่หิวกระหายเหมือนกันหลังจากที่ได้เพลิดเพลินไปกับสายฝนและหยดน˺าค้าง เธอก็หลับใหลไปเป็นเวลาหมื่นปีมันช่าง….ยาวนานเหลือเกินความสุขของทั้งสองคนทวีคูณขึ้นไปชั่วขณะหนึ่ง จนทำให้ทั้งคู่มัวเมาไปกับความรู้สึกอย่างห้ามไม่ได้โดยเฉพาะฉินเฉาที่กำลังมีความสุขไปกับมันมาก เขานอนราบไม่ขยับไปไหน และใช้มือทั้งสองข้างยกสะโพกของซวนหยวนอิงจี๋เอาไว้เพียงแค่นั้นทั้งสองคนต่างขยับตัวขึ้นลง เข้าออกกันอย่างมีความสุขในขณะที่ความสุขในร่างกายและจิตใจพุ่งขึ้นไปถึงขีดสุด ความเจ็บปวดก็ดูเหมือนว่าจะถูกลืมเลือนไปฉินเฉารู้สึกตื่นเต้นเช่นเดียวกัน แต่เขาก็รู้สึกว่าตัวเองอ่อนแรงลงไปเล็กน้อย และเริ่มตึงที่ช่วงเอวไม่ว่าเขาจะพยายามฝืนยังไง แต่เขาก็รู้สึกเจ็บปวดกล้ามเนื้อทั่วทั้งร่างกายมันทรมานมาก!เชี่ย สาว ๆ ที่ถูกทำเรื่องอย่างว่าก็จะรู้สึกเจ็บปวดจนน่ากลัวแบบนี้ด้วยหรือเปล่า?“ข้าบอกไงแล้วว่าอย่าขยับ”เมื่อเห็นว่าฉินเฉาดูกังวล ซวนหยวนอิงจี๋ก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา “ข้าเองก็ลืมไปเลยว่าการรักษาเป็นเรื่องสำคัญสำหรั
