“เจ้ายกหัวใจของเจ้าให้ใคร ขยะที่อยู่ข้างหลังเจ้าน่ะเหรอ?”เขาชี้นิ้วไปยังฉินเฉาที่กำลังนั่งอยู่ที่นั่นด้วยความหดหู่“ดูมันสิ ตอนนี้มันก็เป็นได้แค่ขยะ มันไม่ใช่อิงเทียนเซียนซุนในอดีตอีกต่อไปแล้ว! อิงเทียนได้ตายไปแล้ว เจ้าไม่เข้าใจหรือไง!”“ไร้สาระ!”เปลวไฟสีแดงฉานใต้ฝ่าเท้าของซวนหยวนอิงจี๋ก่อตัวขึ้นเป็นมังกรเพลิงขนาดยักษ์ที่พุ่งขึ้นไปบนก้อนเมฆ “ข้าไม่อนุญาตให้เจ้าพูดจาเช่นนั้นอีก! อิงเทียนยังไม่ตาย เขาคืออิงเทียน!”“เจ้าตื่นได้แล้ว! เจ้าลองถามมันสิว่ามันใช่อิงเทียนหรือเปล่า!”เฮยฉีหลินจ้องฉินเฉาและเอ่ยถามไม่ใช่ว่าเขาเคยพูดออกมาอยู่บ่อยครั้งหรือไง ว่าเขาไม่ใช่อิงเทียน!ถึงตอนนี้ ผู้ชายที่มีความภาคภูมิคนนี้ก็จะยังคงพูดแบบนั้นออกมาอย่างแน่นอนซวนหยวนอิงจี๋หันหน้าไปมองฉินเฉาเช่นเดียวกัน ดวงตาคู่สวยของเธอจับจ้องไปยังฉินเฉาด้วยความสับสน“เจ้าบอกมาสิ… ว่าเจ้าคืออิงเทียนหรือเปล่า…..”เธอเอ่ยถามออกมาเบา ๆเธอหวาดกลัวมาก กลัวว่าผู้ชายคนนี้จะบอกว่าไม่ใช่ขึ้นมาอีกครั้งถ้าหากเขาบอกว่าไม่ใช่ เธอจะรอคอยมานานนับหมื่นปีไปเพื่ออะไร?ซวนหยวนอิงจี๋ผู้นี้ยังจะต้องมีชีวิตอยู่ต่อไปงั้นเหรอ?ทุกสิ่งทุกอย่างของเธอจะยังมีคุณค่าอยู่หรือเปล่า?“ถ้าหากฉันไม่ใช่อิงเทียน แล้วเขาใช่หรือไงล่ะ?”เฮยฉีหลินไม่คิดว่าฉินเฉาจะพูดประโยคนี้ออกมาฉินเฉาไม่ใช่คนโง่ ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะมาดื้อรั้นคำพูดไม่กี่คำของเขาได้บรรเทาความกังวลและความไ