ื่อถูกซวนหยวนอิงจี๋สั่งห้าม จะมีใครที่สามารถทำแบบนั้นได้?ท้ายที่สุดแล้วอสูรโบราณก็นับถือซวนหยวนอิงจี๋ให้อยู่ในจุดสูงสุดภายในหัวใจไม่อย่างนั้นเขาคงจะไม่ถูกผนึกอยู่เป็นเวลานาน และถูกปลุกให้ตื่นขึ้นมาอย่างลับ ๆเฮยฉีหลินรู้อยู่เต็มอก ว่าอสูรโบราณที่ปลุกเขาจะต้องมีความแค้นกับอิงเทียนอย่างแน่นอนดังนั้นอสูรตนนั้นจึงคิดที่จะยืมมือของเขากำจัดผู้ชายคนนี้เขาไม่รู้ว่าอสูรตนนั้นเป็นใคร เพราะว่าอสูรแต่ละตนล้วนมีความจูงใจนี้ด้วยกันหมดทั้งสิ้นพวกเขาต่างก็รู้สึกไม่พอใจแทนซวนหยวนอิงจี๋“เตรียมตัวหลับใหลไปตลอดชีวิตเสียเถอะ!”ซวนหยวนอิงจี๋กล่าว ก่อนที่จะเริ่มท่องคาถาใส่หยกภูตยมราช“อิงจี๋ เจ้าจะต้องเสียใจที่ทำแบบนี้”เฮยฉีหลินกล่าว และทันใดนั้นร่างกายของเขาก็กลายเป็นเปลวไฟสีดำที่ค่อย ๆ เลือนหายไปในอากาศในผืนทะเลแห่งนี้ไม่มีกลิ่นอายของเขาอีกต่อไปดูเหมือนว่าเขาจะจากไปจริง ๆ แล้ว“หนีไปเร็วเสียจริง”ซวนหยวนอิงจี๋มุ่ยปากเธอหันกลับมาและก้มลงไปอยู่ข้างกายของฉินเฉา“อิงเทียน เจ้าบาดเจ็บสาหัสทีเดียว…”เธอมองฉินเฉาด้วยแววตาที่เป็นทุกข์ “ให้ข้าช่วยเจ้าเถอะ…..”เมื่อพูดออกมาเช่นนั้น เธอก็ยื่นมือไปสัมผัสไหล่ของฉินเฉาทันใดนั้นพลังเทพก็ถูกส่งเข้ามาภายในร่างกายของเขา“นี่คือพลังเทพที่เจ้าเคยถ่ายทอดให้กับข้าไว้ในอดีต….”ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไร ใบหน้าที่งดงามของซวนหยวนอิงจี๋ถึงได้กลายเป็นสีแดงก˹าแต่ฉินเฉาเข้าใจว่าตาแก่อิงเทียนผู้บ
