ินความเจ็บปวดในร่างกายของฉินเฉาถูกลบออกไปแล้ว เมื่อประสาทของเขาได้ผ่อนคลาย สติของเขาก็เลือนรางไปเล็กน้อยเขานั่งอยู่ที่เดิมและมองร่างของผู้หญิงคนนั้นด้วยสองตาของตัวเองเธอมาที่นี่…คงจะมีเพียงเธอเท่านั้นที่จะสามารถต่อกรกับไอ้สารเลวคนนี้ได้…..“อิงจี๋…. เจ้าฟังข้าอธิบายก่อน…..”เฮยฉีหลินนั้นดูอึดอัดใจ เขาฉีกยิ้มและกำลังจะพูดอะไรบางอย่างออกมา“หุบปาก!”แววตาของซวนหยวนอิงจี๋ทอประกายความโกรธมากขึ้นกว่าเดิม“หากเจ้าลงมือกับข้า ข้าก็ยังสามารถให้อภัยและทำแค่เพียงผนึกเจ้าเอาไว้ แต่เมื่อเจ้าต้องการจะฆ่าเขา ข้าก็จะฆ่าเจ้าให้ตายไปซะ!”เธอกล่าวออกมา จากนั้นเส้นผมสีเงินด้านหลังก็ลอยขึ้นและพุ่งเข้าไปพันร่างของเฮยฉีหลินที่อยู่ด้านตรงข้าม“อิงจี๋ เจ้าใจเย็น ๆ ก่อน!”เฮยฉีหลินไม่ต้องการที่จะลงมือกับผู้หญิงที่เขารัก“เมื่อเจ้าตายข้าถึงจะสงบลง”เส้นผมของซวนหยวนอิงจี๋พุ่งออกไปยังทั่วทั้งเกาะแห่งนี้ ก่อนที่จะก่อตัวเป็นตาข่ายเพื่อกีดขวางเส้นทางหลบหนีทั้งหมดของเฮยฉีหลินนกนางนวลตัวหนึ่งคิดจะบินหนีไปด้วยความตื่นกลัว แต่เมื่อมันบินชนเข้ากับเส้นผมสีเงินเส้นเล็ก ๆ อย่างไม่ทันระวัง ร่างกายของมันก็ถูกผ่าครึ่งทันที“อิงจี๋ เจ้าฆ่าข้าไม่ได้หรอก”เฮยฉีหลินมองเส้นผมสีเงินที่อยู่รอบตัวและส่ายหน้า “พวกเรามีแต่จะบาดเจ็บกันทั้งสองฝ่ายเท่านั้น”“ถ้าอย่างนั้นก็มาตายไปด้วยกัน”ซวนหยวนอิงจี๋ตะคอกออกมา “นอกจากข้า ไม่มีใครที่จะสามารถทำร้ายเข
