เบอร์ราร์ดยิ้มมุมปากด้วยความมั่นใจหอกศักดิ์สิทธิ์ของเขานั้นเพียงพอแล้วที่จะใช้ฆ่าลิงตะวันออกที่แสนอวดดีตัวนี้แต่ในไม่ช้า เหตุการณ์ที่ทำให้เขาต้องประหลาดใจก็เกิดขึ้นเพราะลิงตะวันออกที่อยู่ฝั่งตรงกันข้ามเอื้อมมือไปรับหอกศักดิ์สิทธิ์ที่เขาเพิ่งจะขว้างใส่ และถือเอาไว้ได้อย่างง่ายดายความเร็วของหอกศักดิ์สิทธิ์นั้นเกือบจะเท่ากับความเร็วแสง อีกฝ่ายคว้ามันทันได้ยังไง!“ของเด็กเล่นแบบนี้จะเอาออกมาให้ขายหน้าทำไม”ฉินเฉากล่าว ก่อนที่จะขว้างหอกศักดิ์สิทธิ์ไปอีกด้านหนึ่ง หอกเล่มนั้นปักลึกเข้าไปในกำแพง“ดูเหมือนว่าเจ้าจะมีความสามารถอยู่บ้าง”เทวทูตเบอร์ราร์ดกล่าวอย่างทะนงตัว “แต่ความสามารถเพียงเท่านี้ มันไม่เพียงพอจะให้เจ้าหยิ่งผยองนักหรอก”“แกก็ลองดูสิ”ฉินเฉากวักมือเรียกเขา“ถ้าอย่างนั้นก็รับระเบิดเพลิงศักดิ์สิทธิ์ไปกินซะ”เบอร์ราร์ดขว้างระเบิดเพลิงศักดิ์สิทธิ์ที่เขาใช้เวลารวบรวมพลังอยู่นานเข้าใส่ฉินเฉาอย่างไม่ลังเลทันใดนั้นลูกบอลไฟก็พุ่งเข้าใส่ฉินเฉาด้วยความเร็วสูงถ้าหากมันระเบิดขึ้นมา โรงแรมแห่งนี้คงจะไม่เหลือซากถึงแม้ว่าฉินเฉาจะเป็นผู้ฝึกตนเส้นทางปีศาจ แต่เขาก็ไม่คิดที่จะฆ่าคนบริสุทธิ์ดังนั้นเขาจึงกระโดดถอยหลังไปเล็กน้อยเพื่อที่จะออกไปจากโรงแรมแห่งนี้ และออกไปสู่ท้องฟ้ายามค˹าคืนด้านนอกแทนสายลมในยามค˹าคืนพัดโชยชวนให้รู้สึกเย็นสบาย แต่ตอนนี้ฉินเฉากำลังรู้สึกกังวลความกังวลนี้ไม่ได้เกิดขึ้นเพราะระเบิดเพ
