แสงสีขาวพุ่งผ่านแผ่นหลังของจองโฮจุน จากนั้นทั้งเลือดและเศษเนื้อก็สาดกระเด็นไปทั่ว เขาล้มลงจมกองเลือดและเสียชีวิตลงในทันที“อ๊าก!”ทหารที่อยู่ด้านหลังก็ต่างเสียขวัญ เหตุการณ์แบบนี้มันแปลกเกินไปแล้ว“หนีเร็ว! อย่าไปต่อสู้กับมัน!”คนเหล่านี้รู้แล้วว่าวันนี้พวกเขาไม่มีทางได้ข้อมูลไปแน่นอน และพวกเขาก็ตายไม่ได้เช่นเดียวกัน ดังนั้นแต่ละคนจึงวิ่งหนีไปอย่างรวดเร็วราวกับติดปีกที่เท้า“จะหนีออกไปจากพระสิริของพระเจ้าได้ยังไง”บาทหลวงกล่าวออกมาในเวลานี้กำแพงห้องที่พังทลายลงไปกลับเริ่มซ่อมแซมตัวเองได้อย่างอัตโนมัติทั้งอิฐและหินแต่ละก้อนกระโดดกลับเข้าไปอยู่ในตำแหน่งเดิมและในไม่ช้ากำแพงรอบ ๆ ก็ได้รับการซ่อมแซมและปิดกั้นทางหนีของทหารกองนี้เอาไว้ปัง!ประตูห้องที่ถูกหมายเลขหนึ่งพังทลายไปแล้วก่อนหน้านี้กลับมาอยู่ในสภาพสมบูรณ์อีกครั้ง ก่อนที่มันจะปิดเองอย่างรุนแรง และปิดกั้นความหวังสุดท้ายของทหารชาวเกาหลีใต้ที่ได้รับยีนกระตุ้นเข้าไป“กะ แกเป็นใคร…..”เมื่อเห็นเหตุการณ์ที่น่าอัศจรรย์และน่าสิ้นหวังไปพร้อม ๆ กันแบบนี้แล้ว ทหารทุกนายก็ตัวสั่นเทาอย่างห้ามไม่ได้“ข้าคือนักรบของพระเจ้า และมาที่นี่เพื่อสังหารพวกเจ้าทุกคน”บาทหลวงกล่าว และทันใดนั้นปีกสีขาวคู่หนึ่งก็ปรากฏออกมาจากแผ่นหลังของเขา“เทวทูต… เขาเป็นเทวทูต…..”“ไม่ใช่ มันคือปีศาจต่างหากล่ะ……”ทหารทุกนายต่างคิดในใจว่ามันจบสิ้นแล้ว…..“จงไปสำนึกผิดต่อพระเจ้าในนรกเสียเถ
