กทำลายลงไปแล้ว เขาจึงต้องซ่อนตัวอยู่ในระฆังหยินหยางเพื่อความอยู่รอด เขาอยากจะออกไปข้างนอกจะตายแต่ถ้าหากไม่มีร่างกายของฉินเฉา เขาก็ออกไปไม่ได้!“ข้าเป็นยอดฝีมือที่มีคุณธรรมสูงส่ง จึงไม่สามารถทำร้ายมนุษย์ได้ไม่อย่างนั้นมันจะเป็นการขัดต่อฝีมืออันสูงส่งของข้า พวกเจ้าอยู่ที่นี่อย่างสบายใจเถอะ จากนั้นก็รอให้เจ้าหนุ่มฉินกลับมาช่วยเหลือพวกเจ้า”“ที่แท้ก็เป็นแบบนี้ ต้องขออภัยท่านยอดฝีมือด้วย…..”เจิ้งซือฉีทำทีเป็นเข้าใจ และพยักหน้ารับคำ“ยอดฝีมือมักจะดูถูกเรื่องการลงมือกับคนธรรมดา”เฉิงอิงดึงเจิ้งซือฉีเอาไว้ แล้วกล่าวขึ้นมา “อย่างฉันที่เป็นทหารและได้รับการฝึกอบรมมา ความสามารถของฉันก็เลยเหนือกว่าคนทั่วไปถึงแม้ว่าเบื้องบนจะไม่ห้ามเรื่องการต่อสู้กับคนธรรมดา แต่พวกเราก็ขี้เกียจเกินกว่าจะลงมือกับพวกเขาอยู่ดี”“เป็นแบบนั้นเองเหรอ…..”เมื่อได้ฟังคำอธิบายของเฉิงอิง เจิ้งซือฉีก็เริ่มเข้าใจขึ้นมาเป็นสไตล์ของยอดฝีมือจริง ๆ ด้วยเมื่อหลอกหญิงสาวทั้งสองคนได้สำเร็จ หลัวเต๋อก็รู้สึกโล่งอกย่ามันเถอะ ความจริงเกือบจะถูกเปิดเผยอยู่แล้วเชียว“กัปตันครับ เลื่อยตัดพร้อมใช้งานแล้ว”ทหารนายหนึ่งถือปืนสเปรย์เข้ามาและกล่าวกับจองโฮจุน“เอาเลย ทำลายมันซะ!”จองโฮจุนพยักหน้าเมื่อเขาเปิดปืนสเปรย์ เปลวไฟสีฟ้าขาวก็พวยพุ่งออกมาจากหัวฉีดทันทีเปลวไฟของปืนสเปรย์นั้นมีอุณหภูมิสูงมาก มันสามารถเผาเหล็กได้อย่างง่ายดายจองโฮจุนจึงคิดที่จะใช้มัน
