ก่อนที่เขาจะหอบหายใจอย่างหนักในที่สุดก็ออกมาจากสถานที่ที่น่ากลัวได้แล้ว…..ชั่วชีวิตนี้เขาจะไม่ไปเหยียบที่นั่นอีก…..“คิดจะหนีงั้นเหรอ?”แต่ในขณะนั้นเอง น˺าเสียงอันเย็นยะเยือกก็ลอยอยู่เหนือศีรษะของเขา“อ๊าก!”ริวจิกรีดร้องออกมา เพราะในดวงตาของเขาได้ปรากฏภาพชายผู้สวมเสื้อโค้ตกันลมสีดำและถือเคียวเอาไว้ในมือ กำลังเหยียบอยู่บนหน้าต่างของเครื่องบินรบและมองเขาด้วยสายเย้ยหยันบุหรี่ที่คาบอยู่ที่มุมปากของเขายังคงมีควันสีขาวลอยออกมาอย่างช้า ๆทะ ทำไมมันถึงยังตามมาได้อีก!ขะ เขาหนีออกมาด้วยความเร็วที่มากกว่าความเร็วเสียงแล้วแท้ ๆ!ใครก็ได้ช่วยบอกเขาทีว่านี่มันเกิดอะไรขึ้น!ใครก็ได้… มาช่วยเขาที…..“จงชดใช้มือที่เปื้อนเลือดของแกด้วยชีวิตซะ!”ดวงตาของฉินเฉาคมปลาบ จากนั้นเคียวในมือของเขาก็ได้กลายเป็นดาบเล่มยาวสีดำที่จ้วงแทงใส่ริวจิที่กำลังหวาดผวาอยู่ในห้องนักบินทันทีฉัวะ!เลือดของชายคนนี้สาดใส่กระจกของห้องนักบินและไหลนองออกมาไม่หยุดนักบินและเครื่องบินรบลำสุดท้ายถูกฉินเฉาจัดการไปเรียบร้อยแล้ว“จบเสียที… ช่างเป็นค˹าคืนที่เลวร้ายจริง ๆ …..”ฉินเฉาพ่นควันบุหรี่ออกมา เขาคิดว่าเรื่องทุกอย่างได้จบลงอย่างราบรื่นแล้ว แต่เขาไม่รู้เลยว่าในตอนนี้กำลังจะมีพายุอีกลูกพัดเข้ามาหาเฉิงอิงและเจิ้งซือฉีในอีกไม่ช้า
