าและสูงเสียดฟ้าทั้ง ๆ ที่ยังโดนเหยียบอยู่บนพื้นดินอีกฝ่ายดูราวกับพระเจ้าที่กำลังดูหมิ่นตัวเขาอยู่“จะ เจ้ากลายเป็นแบบนี้ได้ยังไง…..”ฮุ่นตุ้นกระแทกฝ่ามือพลังปราณพิฆาตใส่อิงเทียนด้วยความตื่นตระหนกแต่เมื่อฝ่ามือของเขาสัมผัสถูกร่างกายอันใหญ่โตของอิงเทียน มันกลับหายไปในชั่วพริบตา“อสูรตัวน้อย”เสียงทุ้มต˹าที่อิงเทียนได้เปล่งออกมานั้นราวกับมีฟ้าผ่าในวันที่แดดจัด นั่นทำให้เขาตัวสั่นไปทั้งร่าง“เป็นไปได้ยังไง เป็นไปได้ยังไง…..”ฮุ่นตุ้นคร˹าครวญออกมา “พลังในอดีตของเจ้าจะฟื้นคืนกลับมาได้ยังไง… ปะ เป็นไปไม่ได้…..”“ทำไมจะเป็นไปไม่ได้?”อิงเทียนยิ้มออกมาบาง ๆ “ดูเจ้านายและเพื่อนของนายเสียสิ แล้วนายจะรู้ว่ามันไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้!”ฮุ่นตุ้นหันไปมอง แล้วเขาก็พบกับร่างของเฮยฉีหลินและฉวนเฟินอาบชโลมไปด้วยเลือด พวกเขาถูกโซ่พันรัดทั่วร่างกายและห้อยต่องแต่งอยู่กลางอากาศอีกาสีดำจำนวนนับไม่ถ้วนกำลังจิกกินร่างกายของพวกเขาอยู่ “ปะเป็นไปไม่ได้…..”ฮุ่นตุ้นหวาดกลัวมาก ร่างกายของเขาสั่นเทิ้มไม่หยุด ความหวาดกลัวพุ่งเข้าไปถึงจิตวิญญาณของเขาเมื่ออยู่ต่อหน้าอิงเทียนผู้ที่แข็งแกร่งอย่างแท้จริง จะมีใครบ้างที่ไม่หวาดกลัว“อะ อภัยให้ข้าด้วย…..”ฮุ่นตุ้นคุกเข่าลงและอ้อนวอนขอความเมตตาจากอิงเทียน “ขะ ข้าไม่กล้าอีกแล้ว……”“ไปเป็นคนดีในชาติหน้าเสียเถอะ”ราวกับว่าเสียงของอิงเทียนได้สั่นสะเทือนไปทั้งโลกและสวรรค์ในขณะเดียวกันก็ชี้นิ
