ข้างกายของเจ้าล้วนแต่เป็นสาวงามด้วยกันทั้งนั้น… หึ ๆ ๆ …..”เสียงหัวเราะนี้มีความชัดเจนในตัวมันเอง โดยที่ไม่ต้องกล่าวอะไรออกมา“บัดซบเอ๊ย!”ฉินเฉาใช้ฝ่ามือตบโต๊ะหินอ่อนที่อยู่ด้านหน้า จนพังทลายกลายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยทันทีจากนั้นเขาก็ยื่นมืออีกข้างไปคว้าคอเสื้อของฮุ่นตุ้น และลากเข้ามาใกล้เขาอย่างรวดเร็วในขณะเดียวกันนั้น ฝ่ามือซ้ายก็ยกขึ้นตบหน้าของฮุ่นตุ้นเพียะ!เสียงตบดังก้องไปทั่วฮุ่นตุ้นซึ่งถูกตบหน้ายังคงตกตะลึงใบหน้าซีกซ้ายของเขาทั้งบวมและแดงก˹า“จะ เจ้าทำอะไร!”ฮุ่นตุ้นคำรามลั่นด้วยความตื่นตระหนก “เจ้ากล้าตบหน้าข้า!”“ตบเหรอ? ฉันต้องการที่จะฆ่าแกต่างหาก”ใบหน้าของฉินเฉาถมึงทึงอย่างมาก อารมณ์ของเขาปะทุขึ้นมา ไอปีศาจในร่างกายถูกปลดปล่อยออกมาให้ลอยคละคลุ้งไปทั่วร้านกาแฟแสงไฟสลัว ๆ ในร้านกาแฟแห่งนี้เริ่มกะพริบติด ๆ ดับ ๆ ราวกับมีบางสิ่งบางอย่างที่ผิดปกติเกิดขึ้น“เจ้ากล้าดียังไง!”ฮุ่นตุ้นกล่าวด้วยความโกรธ “เจ้าไม่เห็นหรือไงว่ามีใครนั่งอยู่ต่อหน้าเจ้า! ถ้าหากเจ้ากล้าแตะต้องข้า บอสของข้าจะต้องฆ่าเจ้า!”“จะฆ่าฉันก็มาเลยสิ!”ฉินเฉาเอ่ยด้วยเสียงน่าสะพรึงกลัว “ถ้าหากมันไม่ฆ่าฉัน ฉันจะเหยียดหยามมันแน่!”สิ้นเสียงนั้น ฉินเฉาก็กราชากศีรษะของฮุ่นตุ้นมาข้างหน้าทันทีจากนั้นเขาก็กระแทกเข่าเข้าที่จมูกของฮุ่นตุ้นกร๊อบ!ถึงแม้ว่าร่างกายของฮุ่นตุ้นจะแข็งแกร่ง แต่เขาก็ไม่สามารถทนรับการโจมตีของฉินเฉาในยามที่อีกฝ่
