“ในที่สุดก็ได้กลับมาในที่ของฉันสักที!”ทันทีที่เรือจอดถึงท่า เจิ้งซือฉีก็มองไปยังมหานครเซี่ยงไฮ้ พร้อมทั้งอ้าแขนออกมาและสูดลมหายใจเข้าไปลึก ๆเมื่อเห็นหน้าอกของเจิ้งซือฉีที่กำลังกระเพื่อม ฉินเฉาก็อดไม่ได้ที่จะคิดถึงช่วงเวลาที่เขาต้องเผชิญหน้ากับเธอในค˹าคืนที่ผ่านมามันวิเศษมากแต่ช่วงเวลาแห่งความสุขมักจะสั้นเสมอ“อากาศที่นี่ยังชื้นอยู่เลย”เฉิงอิงก็ถอนหายใจออกมาเช่นเดียวกัน ถึงแม้ว่าจะอยู่ในสหรัฐอเมริกาแค่เพียงไม่กี่วัน แต่เธอรู้สึกเหมือนกับว่ามันผ่านมานานนับปีถ้าหากไม่มีฉินเฉา บางทีเธอและโจวซูปินอาจจะต้องตายอยู่ในรัฐวอชิงตันไปแล้ว“ฉันได้ติดต่อกับคนของสำนักข่าวกรองหน่วยที่เจ็ดแล้ว พวกเขาจะส่งคนมารับพวกเรา บางทีอาจจะเป็นตอนเช้าของวันพรุ่งนี้”เฉิงอิงกล่าวกับฉินเฉาเมื่อคิดว่าจะต้องแยกจากกับผู้ชายคนนี้ เธอก็รู้สึกไม่ยินยอมทันทีผู้ชายคนนี้เข้ามาอยู่ลึกภายในใจของเธอเสียแล้วถึงแม้ว่าในบางครั้งเธอไม่ต้องการที่จะยอมรับมัน แต่เธอก็ทำได้เพียงโกหกคนอื่นเท่านั้นจู่ ๆ เฉิงอิงก็รู้สึกกระวนกระวายใจขึ้นมา เธอไม่รู้ว่าจะเผชิญหน้ากับฉินเฉาและแฟนของเธอยังไงคราวนี้โจวซูปินคงจะต้องผิดหวังในตัวเธอยิ่งไปกว่านั้นเธอก็รู้สึกว่าในหัวใจของเธอ ไม่มีที่ว่างให้แฟนหนุ่มคนนี้อีกต่อไปให้ตายเถอะ ฉินเฉาใช้เวทมนตร์อะไรกับเธอ?ผู้ชายที่น่าทึ่งแบบเขาคงจะทำแบบนั้นได้อย่างแน่นอนเฉิงอิงปลอบใจตัวเอง เธอยังไม่ควรที่จะเปลี่ยนใจของเธ
