ู้อะไร แล้วจากนั้นก็ปล่อยให้เธอทำในสิ่งที่เธอต้องการ……ใช่แล้ว นี่ไม่ใช่ความผิดของเขาสักหน่อย…..ฉินเฉาคิดได้ว่าเขานี่ช่างเป็นคนที่ดีจริง ๆ ดังนั้นเขาจึงยังคงหลับตาและแกล้งทำเป็นไม่รับรู้ ปล่อยให้มือเล็ก ๆ ของเจิ้งซือฉีสัมผัสตัวเขาต่อไป“ฮึ่ม เสื้อผ้าพวกนี้เกะกะจริง ๆ ถอดมันออกดีกว่า”เจิ้งซือฉีเริ่มใช้มือทั้งสองข้างปลดกระดุมชุดนอนของฉินเฉาฉินเฉาคิดว่าผู้หญิงคนนี้ดูเงอะงะมาก จนเขาเกือบที่จะลุกขึ้นนั่งและถอดมันออกเองสาวน้อยคนนี้มี IQ 150 จริงหรือเปล่า?ตอนที่เธอถอดเสื้อผ้า ราวกับว่าเธอมี IQ 50 เท่านั้น“ให้ตายเถอะ!”เมื่อเจิ้งซือฉีใช้เวลาอยู่นานแต่ก็ไม่สามารถถอดเสื้อผ้าออกได้ เธอก็รู้สึกกังวลขึ้นมาฉินเฉาอดไม่ได้ที่จะปลดปล่อยภูตผีหลัวซาตัวหนึ่งออกมา จากนั้นก็ให้มันลอยขึ้นไปในอากาศและมองดูท่าทีของผู้หญิงคนนี้แทนดวงตาของฉินเฉาแต่หลังจากที่ได้เห็นว่าเธอกำลังจะทำอะไร ฉินเฉาก็อยากจะยกเท้าขึ้นไปเตะเธอ!แม่งเอ๊ย เจิ้งซือฉีหยิบกรรไกรออกมาและวางทาบบนร่างกายของฉินเฉาเธอ เธอคิดจะทำอะไร เธอจะใช้มันกับฉินเฉาน้อยอย่างนั้นเหรอ?อย่างไรก็ตาม เคราะห์ดีที่เจิ้งซือฉีไม่หุนหันพลันแล่น เธอใช้กรรไกรตัดชุดนอนของฉินเฉาให้ขาดออกเป็นชิ้น ๆเชี่ย ซูจีเป็นคนซื้อชุดนอนตัวนี้ให้เขาเสียด้วยตัดมันจนกลายเป็นผ้าขี้ริ้วแบบนี้ เธอต้องการให้บิดาไปเต้นระบำที่ฮาวายหรือไง!เจิ้งซือฉีถอดเสื้อผ้าของฉินเฉาออกไปด้วยความรวดเร็วฉินเฉาคิดใน
