่อง จากตอนแรกที่เจิ้งซือฉียังคงรู้สึกตื่นเต้น ใบหน้าอันงดงามก็เปลี่ยนเป็นความประหลาดใจมากขึ้นทุกทีแม้แต่เลื่อยก็ยังใช้ไม่ได้!ฉินเฉามีผิวหนังแบบไหนกันแน่!“เป็นไปได้ยังไง! มันเป็นแบบนี้ไปได้ยังไง!”เจิ้งซือฉีไม่อยากจะเชื่อเลยว่าในโลกนี้จะมีผิวหนังที่แข็งแรงแบบนี้อยู่ด้วย?ถึงแม้ว่าจะเป็นหนังเทียม มันก็ยังเป็นไปไม่ได้!“หรือว่าจะมีจุดอ่อนอยู่ที่ไหนสักแห่งกัน?”เจิ้งซือฉีเริ่มครุ่นคิดใช่แล้ว หน้าอกเป็นส่วนที่จะต้องถูกโจมตีใส่อยู่บ่อย ๆ ดังนั้นจึงต้องได้รับการป้องกันเป็นพิเศษถ้าอย่างนั้นเธอจะต้องทดลองกับส่วนอื่นดูเจิ้งซือฉีคิด จากนั้นเธอก็เลื่อยไปรอบ ๆ ร่างกายของฉินเฉาตั้งแต่หน้าผากจนถึงนิ้วเท้า ไม่มีส่วนไหนที่เจิ้งซือฉีจะไม่ได้เลื่อยมันแต่ไม่ว่าจะเป็นที่ไหน มันก็ทำให้เกิดแค่เพียงประกายไฟเท่านั้นผิวหนังของเขาก็ยังคงอยู่ดีเช่นเดิม“ฮึ่ม ไม่มีจุดอ่อนอยู่เลยจริง ๆ เหรอ?”และสายตาของเจิ้งซือฉีก็ไปหยุดอยู่ที่ฉินเฉาน้อยอีกครั้งฉินเฉาตัวสั่นด้วยความกลัวแม่เสือสาวตัวนี้…..อย่าคิดจะลงมือกับฉินเฉาน้อยนะ!จริง ๆ ด้วย!เจิ้งซือฉีเป็นคนที่โหดเหี้ยม เธอคิดที่จะลงมือกับฉินเฉาน้อยจริง ๆใบเลื่อยของเธอจ่ออยู่บนเส้นเลือดของฉินเฉาเลื่อยที่คมกริบนั่น……แต่ถึงแม้ว่ามันจะคมขนาดไหน ก็ทำอะไรฉินเฉาน้อยไม่ได้ประกายไฟ เธอเห็นประกายไฟอีกครั้ง“อะไรกัน! แบบนี้ก็ยังใช้ไม่ได้อีก!”เจิ้งซือฉีโกรธมาก เธอทำอะไรอีกฝ่ายไม่ได้เลย นี่ม