้าไป จากนั้นเขาก็หัวเราะออกมา “ก่อนที่ข้าจะตาย ข้าจะทำให้เจ้าต้องทุกข์ใจเช่นเดียวกัน…..”เมื่อพูดจบ สายตาของเขาก็ลอยข้ามผ่านค˹าคืนอันมืดมิด ไปหยุดอยู่ที่เรือพรินเซสอันชิงที่ลอยอยู่ไกล ๆ“ดูเหมือนว่าเจ้าจะเป็นห่วงเรือลำนั้นมากสินะ…..”“แกกล้าดียังไง!”ราวกับฉินเฉาล่วงรู้ความคิดของปูหัวเขียว อารมณ์ของเขาปะทุขึ้นมาทันที “ถ้าหากแกกล้าแตะต้องเรือลำนั้น ฉันจะฆ่าแกให้ตาย!”“ฮ่า ๆ ๆ ๆ ถึงยังไงข้าก็กำลังจะตายอยู่แล้ว…..”ปูหัวเขียวกล่าว จากนั้นเขาก็ยกแขนอาบเลือดชี้ไปยังเรือพรินเซสอันชิง “จมลงไป…กับข้าซะ…..”เขาได้ใช้คาถาสุดท้ายออกไปทันใดนั้นน˺าทะเลที่อยู่ใต้เรือพรินเซสอันชิงก็เริ่มหมุนวนทันทีจากนั้นกระแสน˺าวนขนาดใหญ่ก็ค่อย ๆ ปรากฏขึ้นอย่างช้า ๆกระแสน˺าวนดังกล่าวมีขนาดใหญ่เพียงพอที่จะกลืนกินเรือพรินเซสอันชิงลำนี้เข้าไปได้!“กัปตัน แย่แล้วครับ มีกระแสน˺าวนเกิดขึ้น!”“เร็วเข้า รีบขับออกไปด้วยความเร็วสูงสุด!”“ไม่ได้ครับกัปตัน กระแสน˺าวนมันใหญ่เกินไป…. พะ พวกเราออกไปไม่ได้ครับ…..”คนที่อยู่บนเรือรู้สึกสิ้นหวังจะต้องถูกฝังอยู่ใต้ทะเลงั้นเหรอ?เรือพริสเซสอันชิงทั้งลำหมุนกลับไปกลับมาตามกระแสน˺าวนเฉิงอิงและเจิ้งซือฉีกำลังกอดกันอยู่ในห้องนั่งเล่น ร่างกายของพวกเธอหมุนไปหมุนมาจนรู้สึกวิงเวียน และอยากจะอาเจียนออกมา“เกิดอะไรขึ้น…..”เฉิงอิงรู้สึกหน้ามืด“เหมือนกับว่าพวกเรากำลังถูกปั่นอยู่เลย… นี่อาจจะเป็นน˺าวนก็ได้….
