ซสอันชิงขนาดมหึมา“พะ พวกเราจะขึ้นไปยังไง…..”หลังจากที่ฉินเฉาหยุดว่ายน˺า เฉิงอิงก็มีโอกาสถามเสียทีเมื่อสักครู่นี้ที่เธอถูกฉินเฉาลากมา เธอไม่กล้าเอ่ยปากพูดอะไรออกมาทั้งสิ้นเพราะกลัวว่าน˺าจะไหลเข้าไปในปากเพราะพวกเธอว่ายน˺ามาเร็วเกินไปสาเหตุที่เจิ้งซือฉีไม่ช็อกไปก่อน เป็นเพราะว่าฉินเฉาใช้พลังลมปราณห่อหุ้มร่างกายของเธอเอาไว้ตอนนี้ทั้งสามคนลอยคออยู่ใต้เรือพรินเซสอันชิง ในที่สุดเฉิงอิงก็ได้โอกาสถาม“ฉันทำเสียงดังซะขนาดนั้น ข้างบนคงจะมีใครเห็นบ้าง…..”สิ้นเสียงของฉินเฉา ทันใดนั้นบันไดลิงก็ถูกปล่อยลงมาจากด้านบนมาจนถึงตรงหน้าของทั้งสามคน“ท่านผู้นำตระกูล โปรดขึ้นเรือด้วยครับ!”กัปตันที่ยืนอยู่บนเรือกล่าวกับฉินเฉาเมื่อฉินเฉาอยู่ใต้เรือ เขาก็กลับคืนสู่รูปลักษณ์เดิมเพราะเกรงว่าคนอื่น ๆ ที่อยู่บนเรือจะไม่รู้จักผู้นำตระกูลช่างน่าอึดอัดใจจริง ๆ“ผู้นำตระกูล?”เฉิงอิงมองฉินเฉาด้วยความประหลาดใจ ทำไมกัปตันเรือถึงได้เรียกฉินเฉาว่าผู้นำตระกูลล่ะ?“กำลังคิดอะไรอยู่ รีบขึ้นไปเร็วเข้า!”ฉินเฉาตีหน้าผากของเฉิงอิงเบา ๆ“อ๊ะ!”เฉิงอิงรู้ดีว่าตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะมาสงสัยเรื่องพวกนี้ เพราะเจ้าหน้าที่ตำรวจประจำท่าเรือกำลังมุ่งหน้ามาที่นี่เธอรีบคว้าบันไดลิงและปีนขึ้นไปทันทีหากเป็นปกติเธอคงจะปีนขึ้นบันไดไปได้อย่างสบาย ๆ แต่ตอนนี้มือของเธอทั้งแข็งและชาเพราะน˺าทะเล เธอจึงไม่มีแรงปีนขึ้นไปเธอพยายามอยู่หลายครั้ง แต่ก็ไม่สามารถ
